Rrjeti italo-shqiptar i vrasësve dhe klaneve, mes basteve dhe zhdukjes së bosëve të drogës

Gazeta Si – Tre vrasje, dy prej të cilave janë ende të pazbardhura dhe kush e di nëse do të zbulohen ndonjëherë, duke marrë parasysh vitet që kalojnë dhe mundësinë konkrete që ata të kenë qenë vrasës me pagesë, të aftë për të lëvizur mes Italisë dhe pjesës tjetër të botës, midis Italisë dhe shteteve të paligjshme, midis Italisë dhe vendeve pa ligj.

Sulmojnë, qëllojnë, vrasin, zhduken. Pastaj ekziston një rrjet lidhjesh që nuk është i brendshëm, me lidhjet e thjeshta të progresit hetimor, me ngjarjet specifike kriminale në fjalë.

Megjithatë, meqenëse ky rrjet ka një vazhdimësi, ka koordinata që takohen dhe përputhen, siç është rindërtuar nga “Corriere della Sera” përmes hetimit të saj bazuar në burime të shumta, ai bëhet i dobishëm për të thelluar në një nga skenarët kryesorë të krimit bashkëkohor: midis Romës dhe Lombardisë.

Dhe në Lombardi, në vend të qyteteve të mëdha, puna logjistike e zgjedhjes së vendeve më të vogla në provinca, është thelbësore.

Në përgjithësi – ansambli i protagonistëve, të gjallëve dhe atyre që ishin gjallë deri para të shtënave, miqve, armiqve – është një panoramë e pamëshirshme; një sekuencë armësh dhe droge, vendesh strehimi, biznesesh, pagëzimesh në burg, stadiumesh të pista futbolli; një sekuencë e klaneve të “Ndrangheta”-s dhe atyre shqiptare: gjithnjë e më shumë vëllezër të kokainës dhe gjakut.

Të vrarët janë tre. Fabrizio Piscitelli, i njohur ndryshe si “Diabolik” ose “Diablo”, 53 vjeç, roman, udhëheqës i “Irriducibili”, një grup ultrasish të Lacios, u qëllua në ballë në gusht 2019 në Romë, ndërsa ishte ulur në një stol; një pritë, një kurth, një ekzekutim. “Diaboliku”-n e tradhtuan. Por kush? Pse? Ndoshta mendoi se ishte bërë “Mbret”. Pa kërkuar më parë leje.

Gaspër Reçi, shtetas shqiptar, 43 vjeç, i përfshirë në rrjetin ndërkombëtar – në bashkëpunim të plotë me “Ndrangheta”-n – të bashkëqytetarëve shqiptarë të përfshirë në trafikun e kokainës, i eliminuar me katër të shtëna nga një armë zjarri pistoletë, gjithashtu në Romë, dy vjet më parë, në prill 2017.

Ai po kthehej në shtëpi, vrasësi po e priste në një makinë të parkuar, së bashku me disa bashkëpunëtorë, në një zonë me popullsi të pakët, pa asnjë kamera sigurie të dobishme.

E qëlluan nga pas, ai as nuk e vuri re atentatorin. Në një sirtar në dhomën e ndenjes së shtëpisë së tij, Reçi kishte njëqind mijë euro para cash.

Antonio Bellocco, një mafioz 36-vjeçar nga familja famëkeqe “Rosarno” në fushat e Gioia Tauros të Kalabrisë, u godit me thikë për vdekje në Cernusco sul Naviglio në shtator 2024 nga një tjetër shef-ultras, ky nga Interi (një bazë tifozësh e binjakëzuar me Lacion), Andrea Beretta.

Në rastin “Diabolik”-ut, vrasësi i dyshuar, argjentinasi Raul Esteban Calderon, u lirua nga burgu disa ditë më parë, gjë që dha shtysën për këtë hetim (në pjesën e tij të parë).

Për Gaspër Reçin, porositësi, jo autorët e vrasjes, duket se është i njohur mirë. Me porositës, hetuesit nënkuptojnë një shqiptar të dytë, Preng Gjini, një vizitor i rregullt në Segrate, megjithëse me rezidenca jozyrtare dhe një mik i ngushtë i “Diabolik”-ut, i cili gjithashtu kishte lidhje të forta me një shqiptar të tretë: Arben Zogu, i njohur ndryshe si “Riccardino”, gjithashtu një bos droge në Romë.

Zogu, me precedentë të shumë penalë në Itali, ndërsa ishte në burg, ishte mes porositësve të vrasjes, për të mos thnë kryesori, i aleancës midis klanit të tij shqiptar dhe klaneve të “Ndrangheta”-, në pritje të një marrëveshjeje paqeje që synonte ndarjen e trafikut të drogës.

Një klan në veçanti: “Bellocco”. Ai bëri një marrëveshje me Roccon, 74 vjeç, një nga shefat kryesorë të organizatës mafioze italiane.

Antonio Bellocco ishte nipi i Rocco-s. Klani “Bellocco” ka qenë në qendër të hetimeve të shumta: ai ndaj “Blue Call”, një kompani me seli në Cernusco sul Naviglio që operonte në sektorin e “Call Center”-ave, me 600 punonjës, nën kontrollin e tij: hetimi ndaj Giancarlo Giusti, një gjykatës që u shërbeu klaneve dhe kreu vetëvrasje; dhe hetimi ndaj trafikut ndërkombëtar të kokainës (arrestime në Lombardi, Kalabri dhe Emilia Romagna) midis Amerikës së Jugut dhe Italisë.

Ashtu siç kishte ndodhur me “Ndrangheta”-n gjatë sezonit të rrëmbimeve, ashtu ndodhi edhe me klanet shqiptare me grabitjet e vilave: në një moment të caktuar – mosmarrëveshje të brendshme, reagimet e policisë, vështirësi në marrjen e fitimeve të paligjshme fitimprurëse – klanet kishin investuar paratë e tyre në drogë.

Po kështu, klanet shqiptare shpesh konvertoheshin, duke habitur edhe hetuesit, pasi kishin eliminuar armiqësitë, vrasjet që çuan në vrasje të tjera, të cilat përfshinin sasi të papërfillshme kokaine dhe shkaktuan interesin e dukshëm të zbatimit të ligjit dhe reagimit publik.

Por kjo gjë, kishte shkaktuar probleme për biznesin. Në dinamikën shqiptare sot, gjithçka synon mbrojtjen e status quo-së dhe rritjen e saj. Drogë, drogë, drogë.

Dhe kështu, garazhet në zonën jugore të Milanos shërbejnë si mbulesë dhe strukturë pastrimi parash, shtëpitë në Sant’Angelo Lodigiano, në provincën e Lodi-t, dhe Treviolo (Bergamo), ofruesit e shtëpive pa rekorde kriminale, bizneset në Gerenzano (Saronno) dhe Cassano d’Adda (Milano), i lejojnë ata të integrohen në jetën e komunitetit, si njerëz të respektueshëm që sjellin punë dhe qetësi.

Ervis Martinaj është, ose do të ishte, 43 vjeç; ai ka lindur në Burrel, në veri-qendrën e Shqipërisë. Në rregull, por kush është ai? Çfarë lidhje ka ai me këto tani? Martinaj e vendosi veten si një bos i lojërave të fatit në atdheun e tij, u ngjit në radhët e botës kriminale dhe, sipas burimeve tona, i transferoi pasionet e tij në Cologno Monzese, duke vepruar si konsulent, mbshtetës dhe financues për sipërmarrësit që zotëronin pika bastesh.

Që nga viti 2022, askush nuk ka asnjë ide se ku është. Ai është zhdukur. Familja e tij është e bindur se ai u vra duke ia asgjësuar trupin. Martinaj kishte një ekip vrasësish me pagesë, ndër më të frikshmit në Evropë.

Ndoshta ai është një i arratisur ose lëviz me një identitet të rremë dhe tipare të ndryshuara (më shumë se një klinikë në Shqipëri e bën këtë): ndoshta është në interesin e tij më të mirë të pretendojë se është i vdekur.

(1.Vazhdon)

Burimi: “Corriere della Sera”; Përshtati: Gazeta “Si”