.png)
Gazeta Si – Kancelari gjerman Friedrich Merz nisi të mërkurën vizitën e tij të parë shtetërore në Kinë, ku u takua me Presidentin Xi Jinping.
Merz është i fundit nga disa udhëheqës perëndimorë që vizitojnë Kinën në muajt e fundit: para tij, presidenti francez, Emmanuel Macron, kryeministri britanik, Keir Starmer, kryeministri kanadez, Mark Carney dhe kryeministri spanjoll, Pedro Sánchez, ndër të tjerë, demonstruan rolin gjithnjë e më qendror që po merr Kina.
Megjithatë, vizita e Merz është veçanërisht e rëndësishme, sepse në dekadat e fundit, ekonomia e Gjermanisë ka zhvilluar një varësi të jashtëzakonshme nga Kina, e krahasuar me varësinë e saj nga gazi rus para luftës në Ukrainë. Për Gjermaninë, distancimi nga Kina do të jetë i vështirë dhe i dhimbshëm, nëse do të jetë fare.
Merz udhëton për në Kinë i shoqëruar nga një delegacion prej 30 biznesmenësh, që përfaqësojnë industritë kryesore të vendit.
Vizita të tilla janë të zakonshme për udhëheqësit gjermanë: dy paraardhësit e tij, Angela Merkel (2005-2021) dhe Olaf Scholz (2021-2025), udhëtonin shpesh në Kinë, duke sjellë gjithmonë me vete delegacione të mëdha biznesi për të zgjeruar mundësitë tregtare. Në dekadat e para të këtij shekulli, partneriteti ishte jashtëzakonisht i dobishëm.
Gjermania ka një ekonomi shumë të orientuar drejt eksportit dhe për dekada tregu i gjerë kinez kishte qenë një nga burimet e saj më të rëndësishme të rritjes, nëse jo më i rëndësishmi.
Gjermania eksportoi në Kinë automobila të nivelit të mesëm dhe të lartë (Volkswagen) dhe makina luksoze (Mercedes, BMW, Audi), makineri industriale, përbërës kimikë dhe pajisje elektronike të përparuara.
Për dekada të tëra, Kina është mbështetur pikërisht në këto lloje produktesh për të ushqyer ekonominë e saj në rritje të shpejtë dhe marrëdhëniet tregtare midis dy vendeve janë rritur jashtëzakonisht shumë.
Rezultati ishte që gjatë gjithë këtij shekulli, Gjermania ishte një nga vendet e pakta perëndimore që ruajti një bilanc tregtar praktikisht e ekuilibruar me Kinën, me disa vite madje që kishte një suficit.
Kjo do të thotë që Gjermania eksportoi më shumë mallra në Kinë, sesa importoi. Kjo është mjaft e jashtëzakonshme duke pasur parasysh se deficiti me Kinën është një nga problemet kryesore të ekonomive perëndimore dhe një nga obsesionet e Presidentit të SHBA-së Donald Trump.
Duke filluar nga viti 2020, gjërat ndryshuan. Kina filloi të investonte në prodhim të avancuar, pikërisht në ato sektorë në të cilët Gjermania është më e forta.
Shteti kinez subvencionoi industritë lokale për të konkurruar drejtpërdrejt me industritë gjermane, me rezultatin që produktet kineze shpesh ishin me cilësi të krahasueshme, por më të lira.
Për më tepër, industria gjermane nuk ishte në gjendje të mbante ritmin me ndryshimet e shpejta në tregun kinez.
Një shembull i mirë është sektori i automjeeteve: deri në vitin 2020, prodhuesit e huaj të makinave dominonin tregun kinez, dhe Volkswagen ishte ai kryesori, me mbi 12 përqind të pjesës së tregut.
Në atë kohë, Volkswagen gjeneronte 40 përqind të shitjeve të saj globale në Kinë. Ndërkohë, sektori i makinave luksoze kontrollohej pothuajse tërësisht nga markat gjermane, si Mercedes dhe BMW.
Megjithatë, në vitet e fundit, shumë marka lokale kanë dalë në Kinë, duke zhdukur epërsinë e Gjermanisë, pjesërisht falë një kalimi të shpejtë drejt makinave elektrike, të cilat gjermanët kanë pasur vështirësi ta kuptojnë.
Sot, prodhuesi kryesor i makinave në Kinë është BYD dhe pjesët e tregut të kompanive gjermane kanë rënë mesatarisht me rreth një të tretën.
Kjo është përsëritur në pak a shumë të gjithë sektorët, me rezultatin që bilanci tregtar midis Kinës dhe Gjermanisë, i cili deri në vitin 2020 ishte pothuajse i barabartë, ka rënë ndjeshëm në favor të Kinës.
Sot, Gjermania ka një deficit tregtar me Kinën prej gati 90 miliardë eurosh, i cili është rritur me 33 përqind midis viteve 2024 dhe 2025.
Kjo do të thotë, në fakt, se ndërsa Gjermania vazhdon të ketë nevojë për mallra kineze, Kina nuk ka më nevojë për mallra gjermane, pasi ka filluar t’i prodhojë vetë.
Përballë kësaj krize, Volkswagen pezulloi prodhimin në një nga fabrikat e saj gjermane për herë të parë në historinë e saj në fund të vitit 2025 dhe mund të mbyllë disa fabrika.
Në përgjithësi, vlerësohet se Gjermania në tërësi po humbet rreth 10,000 vende pune në prodhim në muaj.
Konkurrenca është veçanërisht e vështirë, sepse shumë kompani kineze marrin subvencione dhe stimuj të konsiderueshëm nga qeveria, ndërsa kompanitë gjermane marrin shumë më pak: “Kompanitë tona duhet të konkurrojnë jo vetëm me rivalët e tyre kinezë, por edhe me buxhetin e shtetit kinez”, tha së fundmi Oliver Richtberg, drejtor i VDMA, një shoqate tregtare e industrisë.
Problemi, megjithatë, është se vitet e fundit ekonomia gjermane është bërë aq e varur nga Kina, sa nuk mund të bëjë më pa të.
Le të qëndrojmë te sektori i automjeteve: ndërsa shumë prodhues amerikanë po planifikojnë të zvogëlojnë praninë e tyre në Kinë, sepse ende mund të mbështeten në tregun e madh amerikan, prodhuesit gjermanë po rrisin investimet e tyre për të rikuperuar terrenin e humbur.
Volkswagen, për shembull, po prezanton dhjetëra modele të reja makinash elektrike në Kinë, për të konkurruar me markat vendase, me investime me vlerë dhjetëra miliardë euro.
Kështu, Merz mbërrin në Kinë me një dilemë të madhe: nga njëra anë, marrëdhënia e rëndësishme tregtare që kishte nxitur ekonominë e vendit të tij për vite me radhë është prishur; nga ana tjetër, industritë e saj nuk mund të bëjnë pa të.
Kësaj i shtohen edhe më shumë rreziqe politike: si pak a shumë çdo vend në botë, Gjermania është seriozisht e ekspozuar ndaj monopolit të Kinës mbi mineralet e rralla, një grup materialesh kritike për prodhimin e teknologjive të ndryshme.
Kina kontrollon afërsisht dy të tretat e prodhimit dhe 90 përqind të rafinimit të këtyre mineraleve dhe e ka përdorur vazhdimisht monopolin e saj si levë për të marrë lëshime.
Nëse Kina do të bllokonte eksportin e mineraleve të rralla, shumë fabrika gjermane (por edhe ato në Shtetet e Bashkuara, Japoni dhe Itali), do të detyroheshin të mbylleshin.
Përballë këtyre dobësive, Gjermania ka pak përparësi. Merz tha së fundmi se përpjekja për të ndarë ekonomitë gjermane dhe kineze do të ishte një “gabim”: “Kjo lloj politike vetëm do të dëmtonte interesat tona”.
Në të njëjtën kohë, pritet që udhëtimi i tij në Kinë nuk do të sigurojë lëshime të mëdha ekonomike nga Xi Jinping.
Në rastin më të mirë, kjo do të ofrojë një lehtësim të përkohshëm, por jo një zgjidhje, për krizën me të cilën përballet industria gjermane.
Përshtati: Gazeta “Si”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje