Analize

Luela Hajdaraga s’plotëson asnjë kusht për ambasadore në Athinë

Pas skandalit të zhdukjes së 100 pasaportave dhe protestave të një grupi emigrantësh shqiptarë për mungesën e shërbimeve, sipas njoftimeve zyrtare, i gjithë stafi i Ambasadës Shqiptare në Athinë “u shkri” rrufëshëm dhe po kaq shpejt doli në publik emri i Luela Hajdaragës për të zëvendësuar ambasadoren Ardiana Hobdari. Cakaj e argumentoi vendimin me performancën e dobët të kësaj ambasade, por që në fillim as emri i Luelës nuk i plotëson kriteret e kërkuara nga ligji për diplomacinë.

Për t’u emëruar ambasadore, Luela Hajdaraga nuk plotëson asnjërin prej dy kushteve të vendosura në nenin 27 të ligjit për shërbimin e jashtëm.

Ligji thotë që për t’u bërë ambasadore duhen të paktën 12 vjet përvojë në shërbimin e jashtëm. Por Luela Hajdaraga nuk është pjesë e këtij shërbimi.

Për pjesën e stafit që ndodhet jashtë shërbimit diplomatik, ligji vendos kusht që të ketë 10 vite përvojë në poltikën e jashtme dhe marrëdhëniet ndërkombëtare, por Luela është diplomuar vetëm në vitin 2011, 9 vjet më parë dhe e vetmja përvojë në administratë, sipas CV që ajo ka prezantuar është që ka qenë koordinatore tek platforma “Shqipëria që Duam” dhe vetëm 3 vjet.

Burime të gazetës “Si” pohojnë se emri i Luela Hajdaragës nuk është dorëzuar ende në Presidencë për t’u dekretuar nga kreu i shtetit si Ambasadore në Athinë. Burimet pohojnë se pikërisht mosplotësimi i këtyre kushteve mund të jetë shkaku për ngurrimin nga ana e Ministrisë së Jashtme. dhe si zgjidhje Qeveria mund të ndjekë një rrugë tjetër, atë të emërimit të Luela Hajdaragës si e ngarkuar me punë, rrugë që do të shmangte firmën e Ilir Metës.

Debatet për ligjin

Ligji për Shërbimin e Jashtëm u ndryshua në vitin 2015. Deri në këtë periudhë ai parashikonte kuota, ku 80 për qind e trupës së ambasadorëve duhej të vinin nga diplomatët e karrierës dhe 20 për qind duhej të ishin emërime politike.

Me ligjin e ri parashikimi i kuotave u hoq. Ish-ministri i Jashtëm, Ditmir Bushati deklaronte në atë kohë se kuotat e parashikuara nga ligji nuk ishin respektuar dhe se trupa diplomatike ishte e mbushur me militantë, të ngarkuar edhe me detyra për të sulmuar rivalët politikë të Qeverisë në Tiranë. Megjithatë, në ligjin e ri u hoqën vetëm kuotat, jo parashikimi për emërime politike. Pra, pas hyrjes në fuqi të këtij ligji, politika mund të emërojë edhe 100 për qind të ambasadorëve.

“Kemi trashëguar në këtë shërbim njerëz që janë futur sot në shërbim, të nesërmen janë bërë ambasadorë. Ne nuk po e bëjmë këtë punë as për të thënë se këtu do të jenë vetëm njerëz jashtë shërbimit, apo të shërbimit. Prioritet ka shërbimi, dhe shërbimi ka një standard dysheme: këshilltar. Duhet të kesh 12 vjet eksperiencë pune dhe testim. Po themi se për t’u emëruar ambasador, prapë do të kalojë nga tre institucione, ose Qeveri-Presidencë, me opinionin konsultativ të Komisionit të Politikës së Jashtme. Ka një listë kriteresh që ia kemi vendosur vetes. Pra, jo çdo njeri që mund të jetë person publik, mund të bëhet ambasador”, deklaronte ish-ministri Bushati gjatë mbrojtjes së projektligjit në Kuvend në vitin 2005.

Por, opozita deklaronte se me heqjen e përcaktimit për kuotat politike po i hapej rruga mbushjes së shërbimeve diplomatike me militantë partiakë. Me të njëjtin arsyetim, këtë ligj e ktheu për rishqyrtim në Kuvend edhe Presidenti i asaj kohe, Bujar Nishani.

Heqja e kuotave u kundërshtua edhe nga një pjesë e socialistëve gjatë diskutimeve të projektligjit në komisione. Arta Dade, Ben Blushi, Namik Dokle dhe Valentina Leskaj ishin zërat kundër mes socialistëve, që thanë se vetëm kushtet e përcaktuara në ligj nuk mjaftonin dhe propozonin një ndarje të paktën 70 për qind me 30 për qind të raportit shërbim i jashtëm-emërim politik.

Pavarësisht këtyre zërave kundër, Ditmir Bushati mbrojti projektligjin e tij. Ai nuk mund të parashikonte nëse sistemi i ri do të funksiononte, apo jo, por tha se Shqipëria kishte të drejtë që të provojë diçka që nuk është provuar më parë.

Debati mbi cilësinë e këtij ligji nuk është mbyllur ende, por pasuesi i Ditmir Bushatit në krye të Ministrisë së Jashtme, Gent Cakaj ja rrëzoi. Në mars të 2019, pak më shumë se dy muaj pasi kishte marrë detyrën si ministër në Detyrë, Cakaj njoftoi nisjen e një reforme rrënjësore në MEPJ, nxitur nga rasti i një shtetasi indian të shumëkërkuar që u bë konsull nderi i Shqipërisë në Ningeri, e deri tek skandali i vjedhjes së 100 pasaportave në Greqi.

Cakaj foli për emërime nepotike e klienteliste në administratën e MEPJ në Tiranë dhe në personelin e ambasadave nëpër botë. “Shqipëria nuk është e miqve, krushqive dhe kushërinjve, por e të gjithëve”, deklaronte Cakaj. Mes të shkarkuarve ishte edhe konsulli shqiptar në Romë, Edmond Kumaraku.

Dilemat e një vendimi

Cilado qoftë rruga që do të zgjidhet që Luela Hajdaraga të marrë drejtimin e Ambasadës Shqiptare në Athinë, nëse kjo do të ndodhë do të ishte hera e parë që kjo seli diplomatike me kaq rëndësi për vendin tonë do të drejtohej nga një emër që jo vetëm nuk është pjesë e shërbimit të jashtëm, por i mungon përvoja politike.

Nisur nga rëndësia që ka Ambasada Shqiptare në Athinë, jo vetëm për trajtimin e problematikave teknike të emigrantëve, por si ndërlidhësja kryesore me Qeverinë greke në diskutimin e temave të nxehta mes dy vendeve, të gjitha Qeveritë në të shkuarën ose kanë vendosur në krye të saj diplomatë karriere, ose kandidatura politike me përvojë.

Fatos Nano emëroi Bashkim Zenelin. Zeneli nuk ishte pjesë e shërbimit të jashtëm, por kishte mbi supe përvojën politike si drejtues i lartë në PS dhe njeri i besueshëm i Kryeministrit. Të njëjtën logjikë ndoqi edhe Sali Berisha me Vili Minarollin. Më shumë se diplomatë, ambasadorët e Nanos dhe të Berishës në Athinë mund të interpretohen si mesazhe politike në drejtim të Athinës, ku përmes vendosjes së njerëzve me përvojë, të afërt dhe të besuar të Kryeministrit në Tiranë, qeveria greke mund të kanalizonte “pa shqetësim” komunikimin për çështjet që shqetësojnë dy vendet.

Copyright © Gazeta “Si”

Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.


Copyright © Gazeta “Si”



Më Shumë