.png)
Depresioni përshkruhet si një gjendje që vjen papritur dhe “pushton” trurin, duke e shkëputur individin nga realiteti dhe duke e mbuluar me një ndjenjë të thellë trishtimi. Edhe pse profili i kësaj sëmundjeje është i njohur prej kohësh, mekanizmat biologjikë që e shkaktojnë nuk kanë qenë plotësisht të qartë deri së fundmi.
Një studim i ri nga Neuroscience Institute Cavalieri Ottolenghi (NICO) në University of Turin, i publikuar në Scientific Reports, hedh dritë mbi një proces kyç: depresioni lidhet me një ulje të aktivitetit nervor në tru, veçanërisht në zonat që kontrollojnë humorin dhe reagimin ndaj stresit.
Në nivel global, depresioni është kthyer në një problem madhor shëndetësor. Mbi 300 milionë njerëz preken prej tij, ndërsa rastet janë rritur ndjeshëm pas pandemisë COVID-19. Faktorë si izolimi social, pasiguria ekonomike, papunësia dhe ankthi kronik kanë kontribuar në këtë rritje. Sëmundja shfaqet me simptoma të ndryshme fizike dhe psikologjike, si lodhje, pagjumësi, ndryshime në peshë dhe dhimbje trupore, dhe pritet që deri në vitin 2030 të jetë ndër sëmundjet më të përhapura kronike në botë.
Një problem i madh mbetet efektiviteti i trajtimeve: rreth 30–50% e pacientëve nuk reagojnë ndaj antidepresivëve. Kjo ndodh kryesisht sepse ilaçet aktuale nuk bazohen në një kuptim të plotë të mekanizmave biologjikë të depresionit.
Studimi italian ndryshon fokusin tradicional nga mungesa e serotoninës drejt një tjetër mekanizmi: ulja e aktivitetit të neuroneve në korteksin prefrontal medial, një zonë thelbësore për rregullimin e emocioneve. Duke përdorur modele eksperimentale, studiuesit zbuluan se vetëm individët “të ndjeshëm” ndaj stresit zhvillojnë ndryshime në këtë zonë të trurit, ndërsa ata rezistentë jo.
Në veçanti, u vu re se neuronet bëhen më pak të ngacmueshme, pra kanë më shumë vështirësi për të gjeneruar impulse elektrike dhe për të përpunuar informacionin. Kjo lidhet me një rritje të aktivitetit të kanaleve të kaliumit, të cilat rregullojnë ritmin e funksionimit të neuroneve. Si pasojë, rritet pragu i aktivizimit dhe bëhet më e vështirë që truri të reagojë normalisht ndaj stimujve.
Ky zbulim është i rëndësishëm sepse ofron një bazë më të qartë biologjike për depresionin dhe shpjegon pse disa trajtime, si stimulimi magnetik i trurit, mund të jenë efektive. Gjithashtu, ai hap rrugën për zhvillimin e ilaçeve të reja që synojnë drejtpërdrejt këto mekanizma, veçanërisht kanalet e kaliumit.
Në përfundim, studimi jep shpresë se në të ardhmen mund të krijohen trajtime më të sakta dhe më efektive për depresionin, duke u bazuar në mekanizmat realë që ndodhin në tru dhe jo vetëm në simptomat e tij./La Reupubblica/
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje