Shendet

Sa shqetësuese është shpërthimi i Ebolës në Kongo?

Shpërthimi i Ebolës në Republikën Demokratike të Kongos ka ngritur në këmbë gjithë botën. Ai është përhapur për javë të tëra pa u zbuluar në një pjesë të botës ku lufta civile e bën të vështirë përballimin e virusit, dhe specia e Ebolës e përfshirë është e rrallë, kështu që ka më pak mjete për të ndaluar një virus që vret rreth një të tretën e njerëzve të infektuar.

Ky është një moment kritik në një shpërthim ku ka pasiguri se sa është përhapur, por tashmë ka pothuajse 250 raste të dyshuara dhe 80 vdekje.

Shumica e shpërthimeve të Ebolës kanë tendencë të jenë të vogla, por specialistët janë të shqetësuar nga shpërthimi i viteve 2014-16. Pastaj, 28,600 njerëz në Afrikën Perëndimore u infektuan në shpërthimin më të madh të sëmundjes ndonjëherë.

Shpallja e një emergjence shëndetësore publike me shqetësim ndërkombëtar nga Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) nuk do të thotë se jemi në fazat e hershme të një pandemie të stilit Covid.

Rreziku që Ebola paraqet për të gjithë botën mbetet i vogël.

“Por kjo pasqyron se situata është mjaft komplekse për të kërkuar koordinim ndërkombëtar”, thotë Dr. Amanda Rojek, nga Instituti i Shkencave Pandemike në Universitetin e Oksfordit.

Në fund të fundit, ekziston ende një kërcënim i rëndësishëm për vendet fqinje si Uganda, Sudani i Jugut dhe Ruanda, të cilat konsiderohen me rrezik të lartë për shkak të lidhjeve të ngushta tregtare dhe të udhëtimit.

Dy persona janë konfirmuar tashmë të kenë virusin në Ugandë, nga të cilët njëri ka vdekur.

OBSH-ja shpall shpërthimin e Ebolës në Republikën Demokratike të Kongos një emergjencë ndërkombëtare.

Ebola është një sëmundje e rëndë dhe vdekjeprurëse, megjithëse për fat të mirë është e rrallë. Viruset Ebola infektojnë natyrshëm kafshët, kryesisht lakuriqët e natën, por njerëzit mund të infektohen nëse bien në kontakt të ngushtë.

Ky shpërthim po shkaktohet nga specia Bundibugyo e Ebolës, është një nga tre speciet e njohura që shkaktojnë shpërthime, por është relativisht e panjohur.

Bundibugyo ka shkaktuar vetëm dy shpërthime më parë, në 2007 dhe 2012, ku vrau rreth 30% të njerëzve të infektuar.

Bundibugyo paraqet një sërë sfidash. Nuk ka vaksina ose trajtime me ilaçe të miratuara për Bundibugyo, megjithëse ka disa eksperimentale, ndryshe nga llojet e tjera të virusit Ebola.

Dhe testet për të përcaktuar nëse dikush e ka infeksionin nuk duket se funksionojnë mirë. Rezultatet fillestare të shpërthimit ishin negative për virusin Ebola, dhe u kërkuan mjete laboratorike më të sofistikuara për të konfirmuar përfshirjen e Bundibugyo.

“Përballimi i Bundibugyo është një nga shqetësimet më të rëndësishme në këtë shpërthim”, thotë Trudie Lang nga Universiteti i Oksfordit.

Simptomat mendohet se shfaqen midis dy dhe 21 ditëve pasi dikush është infektuar.

Fillimisht ato janë si zhvillimi i gripit, ethe, dhimbje koke dhe lodhje. Por ndërsa Ebola përparon, ajo çon në të vjella, diarre dhe organet e trupit që nuk funksionojnë. Disa pacientë zhvillojnë gjakderdhje të brendshme dhe të jashtme.

Ebola përhapet përmes lëngjeve trupore të infektuara si gjaku dhe të vjellat, megjithëse kjo normalisht nuk ndodh derisa të shfaqen simptomat.

Rasti i parë i njohur ishte një infermiere që zhvilloi simptoma më 24 prill. Që atëherë janë dashur tre javë për të konfirmuar se po ndodh një shpërthim.

“Transmetimi i vazhdueshëm ka ndodhur për disa javë dhe shpërthimi është zbuluar shumë vonë, gjë që është shqetësuese”, thotë Anne Cori nga Imperial College London.

Kjo do të thotë që zyrtarët e shëndetësisë janë prapa nivelit ku do të donin të ishin në ndalimin e shpërthimit, të cilin OBSH thotë se tregon drejt një “shpërthimi potencialisht shumë më të madh se ai që po zbulohet dhe raportohet aktualisht”.


Copyright © Gazeta “Si”


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Më Shumë