.png)
Të gjithë duan të jenë të lumtur, por pyetja se si arrihet lumturia e qëndrueshme nuk ka një përgjigje të vetme. Pavarësisht dekadave të kërkimeve shkencore mbi mirëqenien dhe lumturinë, njerëzit vazhdojnë ta përjetojnë atë në mënyra krejt të ndryshme.
Një shembull interesant u shfaq në Kampionatin Botëror të Bumerangut, ku morën pjesë garues nga 11 vende, me mosha që varionin nga 13 deri në 70 vjeç. Ed, një prej studiuesve, vendosi t’u drejtonte 15 prej tyre të njëjtën pyetje: “Cili është çelësi i lumturisë afatgjatë?” Përgjigjet ishin të ndryshme, duke treguar se nuk ekziston një formulë universale.
Për disa, lumturia lidhet me mënyrën se si e shohim jetën. Të jesh i pranishëm, pozitiv dhe mirënjohës mund të ndikojë ndjeshëm në mënyrën se si përjetojmë ditët tona. Florin, një 15-vjeçar nga Gjermania, beson se mënyra më e thjeshtë për të qenë i lumtur është të gjesh perspektivën e duhur.
Loofy nga Franca shkon edhe më tej dhe këshillon që njerëzit të jetojnë sa më intensivisht të tashmen. Sipas tij, e kaluara duhet kujtuar pa pendesa, ndërsa e ardhmja nuk duhet të na pengojë të shijojmë momentin.
Një tjetër rrugë drejt lumturisë është sfida. Të merresh me diçka të vështirë, të mësosh vazhdimisht dhe të përpiqesh të zotërosh një aftësi mund të krijojë një ndjenjë të fortë përmbushjeje. Günther nga Gjermania tregon se nisi të merrej me bumerangët në moshën 13-vjeçare dhe, edhe pas më shumë se 40 vitesh, vazhdon të ndihet si fillestar. Për të, pikërisht procesi i vazhdueshëm i të mësuarit e mban gjallë pasionin.
Por lumturia për shumë njerëz lidhet mbi të gjitha me marrëdhëniet me të tjerët. Familja, miqtë dhe komuniteti krijojnë ndjenjën e përkatësisë dhe të dashurisë. Jérôme nga Franca thotë se lumturia e tij është të shohë fëmijët e tij duke u rritur dhe përparuar, ndërsa Adam nga Britania e Madhe e sheh çelësin te dashuria: të duash dhe të jesh i dashur.
Edhe traditat dhe kultura mund të krijojnë momente të forta lumturie. Arun nga India përmend festivalin Pongal, kur familjet dhe miqtë mblidhen së bashku dhe falënderojnë diellin për shëndetin, begatinë dhe një korrje të bollshme. Për të, lumturia lidhet edhe me bujqësinë, punën dhe komunitetin.
Një tjetër element është liria personale. David, një garues australian që sapo ishte pensionuar, e lidh lumturinë me lirinë nga detyrimi për të punuar dhe me mundësinë për të eksploruar alternativa të reja në jetë. Günther, nga ana tjetër, thekson rëndësinë e të mos jetuarit nën presionin e gjykimit të të tjerëve. Wagner nga Brazili beson se pranimi i gabimeve dhe marrja e përgjegjësisë na ndihmojnë të rritemi.
Edhe shëndeti fizik ka një rol të rëndësishëm. Të jesh mirë fizikisht na jep mundësinë të punojmë, të udhëtojmë, të merremi me hobet tona dhe të shijojmë jetën. Sébastien nga Franca e lidh lumturinë afatgjatë me stabilitetin familjar, hobit dhe shëndetin e mirë.
Por një nga përgjigjet më të pazakonta erdhi nga Matt, një garues australian, i cili tha se çelësi i lumturisë është të kuptosh se je “krejtësisht i mjerë”. Pas kësaj deklarate fshihet një këndvështrim ekzistencialist: jeta është e përkohshme dhe e pasigurt, ndaj lumturia duhet të ndërtohet nga brenda dhe të pranojë edhe anën tragjike të ekzistencës.
Disa nga garuesit kishin kaluar depresion, trauma të fëmijërisë apo probleme shëndetësore. Megjithatë, trauma nuk duhet konsideruar kurrë si rrugë drejt lumturisë. Ajo shkakton vuajtje reale dhe afatgjatë. Për disa njerëz, përballja me vështirësitë thjesht mund t’i bëjë momentet e lumtura më të çmuara.
Në fund, Klaus nga Gjermania dha një këshillë krejt të pazakontë: të kemi gjithmonë “mjaftueshëm marrëzi në kokë”. Dhe ndoshta kjo është pjesë e mesazhit. Nuk ka një çelës të vetëm për lumturinë. Disa e gjejnë te familja, disa te dashuria, shëndeti, liria, puna, pasionet apo aftësia për të jetuar të tashmen.
Kampionët e bumerangut tregojnë se mund të arrish mirëqenie përmes rrugëve krejt të ndryshme. Prandaj, në vend që ta krahasojmë jetën tonë me atë të të tjerëve, ndoshta duhet të gjejmë rrugën që funksionon për ne. Lumturia nuk është një destinacion që arrihet duke ndjekur një formulë të gatshme. Ajo është një proces personal, i ndërtuar nga zgjedhjet, marrëdhëniet, sfidat dhe mënyra se si vendosim ta shohim jetën. Dhe, nëse na ndihmon, mund të lëmë gjithmonë pak hapësirë edhe për spontanitetin, lojën dhe një dozë të vogël “marrëzie”.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje