Taksa

Miliarderët amerikanë paguan më pak taksa se klasa punëtore në 2018-n

Një studim i ri për taksat e ultra të pasurve fillon me një konstatim befasues: Në vitin 2018, për herë të parë në histori, miliarderët më të mëdhenj të Amerikës paguan një normë tatimi më të ulët sesa klasa punëtore.

“Truiumfi i padrejtësisë,” nga ekonomistët Emmanuel Saez dhe Gabriel Zucman të Universitetit të Kalifornisë në Berkeley, paraqet një analizë të parë të llojit të këtij mbi nivelet efektive të taksave të amerikanëve që nga vitet 1960.

Ky studim zbulon se në vitin 2018, niveli mesatar i efektivitetit të pagimit të taksave nga 400 familjet më të pasura të vendit ishte 23 përqind, 1,2 përqind më e ulët se niveli 24.2 përqind i paguar nga gjysma e poshtme e familjeve amerikane.

Në kontrast më 1980-ën, 400 më të pasurit kanë pasur një normë efektive taksash prej 47 %. Në 1960, kjo normë ishte 56 %. Norma efektive e taksës së paguar nga 50% i sipërm në kontrast ka ndryshuar pak me kohën.

Analiza ndryshon nga shumë vlerësime të tjera të botuara në lidhje me barrat tatimore duke përfshirë tërësinë e taksave që paguajnë amerikanë, jo vetëm taksat federale të të ardhurave, por edhe taksat e korporatave, si dhe taksat e paguara në nivel nkombëtar dhe lokal. Studimi përfshin gjithashtu barrën e rreth 250 miliardë dollarëve të asaj që Saez dhe Zucman i quajnë “taksa indirekte”, siç janë licencat për automjete dhe biznese të ndryshme.

Analiza prek gjithashtu ndarjen e detajuar të barrës tatimore jo vetëm të 1 për qindshit të sipërm, por edhe 0,1 për qindshit më të sipërm, 0.01 për qindshit më të sipërm dhe 400 familjet më të pasura.

Përqendrimi tek ultra të pasurit është i domosdoshëm, shkruajnë Saez dhe Zucman, sepse ato familje kontrollojnë një pjesë jo proporcionale të pasurisë së kombit: 400 familjet më të pasura kanë më shumë pasuri sesa 60 për qindshi i familjeve me të ardhura të ulta, ndërsa 0.1 përqind me të ardhura më të larta zotërojnë aq sa i gjithë 80 përqind-shi tjetër.
400 familjet më të pasura janë një “pikë referimi natyrore”, thotë Zucman.

Barra relativisht e vogël tatimore e super të pasurve është produkti i dekadave të zgjedhjeve – disa të qëllimshme, të tjerat rezultat i inercisë – të bëra nga ligjvënësit amerikanë, thonë Saez dhe Zucman. Kongresi ka ulur në mënyrë të përsëritur nivelet e taksave mbi të ardhurat, e ka shkurtuar taksat mbi fitimet kapitale dhe pasurinë. Ligjvënësit gjithashtu nuk kanë arritur të sigurojnë fonde të mjaftueshme për përpjekjet e zbatimit të IRS (shërbimi i të ardhurave të brendshme) dhe i lejuan ndërmarrjet shumëkombëshe të transferojnë fitimet e tyre në vendet me taksa të ulta.

Por momenti kulminant erdhi në vitin 2017, me miratimin e Ligjit për Shkurtimin e Taksave dhe Aktin e punës. Legjislacioni, i mbështetur nga Presidenti Trump dhe kryetari i atëhershëm i Dhomës Paul D. Ryan (R-Ëis.), ishte një ndihmë për të pasurit: ajo uli normën e taksës mbi të ardhurat e sipërme dhe uli nivelin e taksave të korporatave.
Deri në vitin 2018, sipas Saez dhe Zucman, të pasurit ishin duke shijuar frytet e atij ligji: Norma mesatare efektive e taksave e paguar nga 0,1 përqindshi i familjeve me të ardhura të larta ra me 2.5 pikë përqindje. Përfitimet e premtuara nga mbështetësit e projektligjit – norma më të larta të rritjes dhe investimeve në biznes dhe një tkurrje e deficitit – kanë dështuar në masë të madhe.

Jo të gjithë ekonomistët e pranojnë analizën e Saez dhe Zucman. Studimi pjesërisht bazohet në një punë të tyre të mëparshme në bashkëpunim me ekonomistin francez Thomas Piketty që kishte të bënte me shpërndarjen e pasurisë dhe të të ardhurave në shoqërinë amerikane. Ekonomistë të tjerë kanë vlerësuar se shpërndarja tregon pabarazi të vogël. Saez, Zucman dhe Piketty kanë mbrojtur kërkimet e tyre dhe pohojnë se metodat e tyre janë më të saktat.
Për pyetjen mbi shkurtimin e taksave, Jason Furman, një profesor i ekonomisë në Universitetin e Harvardit që kryesoi Këshillin e Këshilltarëve Ekonomikë të Shtëpisë së Bardhë nën Presidentin Barack Obama, vuri në dukje se Saez dhe Zucman nuk përfshinin në analizën e tyre imbursimin e taksave.

Rimbursimi, i cili ka për qëllim të inkurajojë familjet me të ardhura të ulëta të punojnë, “është pjesë e kodit tatimor,” tha Furman. Një person që ka paguar 1000 dollarë në taksat federale mbi të ardhurat dhe më pas është rimbursuar prej 1.500 dollarësh, do të ketë një barrë totale federale të taksave prej – 500 $, por Furman tha që nën analizën e Saez dhe Zucman, ai person do tregon një ngarkesë prej 0 $. Ky rezultat do të bëjë që barra totale e taksave të shfaqet në fundin më të ulët të spektrit të të ardhurave më të larta se sa është..

“Vlerësimet më të mira tregojnë se sistemi tatimor është përparimtar – me të pasurit që paguajnë një normë më të lartë tatimore se të gjithë të tjerët,” tha Furman.
“Nëse filloni të llogaritni disa transferime si taksa negative, nuk është e qartë se ku mund të ndaleni,” tha Zucman përmes postës elektronike. “

Sidoqoftë, ekziston një marrëveshje e përgjithshme midis ekonomistëve se barra tatimore e të pasurve ka rënë ndjeshëm në dekadat e fundit.
“Të pasurit padyshim paguajnë më pak taksa sesa në të kaluarën dhe më pak sesa duhet,” tha Furman.

 

Më Shumë