.png)
Punonjësit që duan të shpërngulen për një pagë më të mirë zakonisht e nisin kërkimin duke krahasuar pagat mesatare në qytetet ku mendojnë të jetojnë. Por ka dy arsye pse pagat mesatare mund të jenë të larta: një qytet mund të tërheqë profesionistë shumë të kualifikuar, të cilët do të fitonin paga të larta kudo që të jetonin, ose mund të jetë një qytet që rrit pagat për pothuajse të gjithë falë produktivitetit më të lartë që krijohet nga përqendrimi i bizneseve dhe punëtorëve. Për një migrant, alternativa e dytë është më e favorshmja.
Megjithatë, të ndash ndikimin e “vendit” nga ai i “personit” nuk është e lehtë. Në një studim të fundit, Gaurav Khanna nga Universiteti i Kalifornisë në San Diego dhe bashkautorët e tij e analizojnë këtë fenomen duke studiuar historikun profesional të më shumë se 500 milionë përdoruesve të LinkedIn, platformës së karrierës. Duke ndjekur punonjësit e sektorit të zyrave teksa lëvizin nga një qytet në tjetrin, studiuesit arritën të vlerësojnë se sa nga ndryshimi në pagë shpjegohet vetëm nga qyteti ku punojnë.
Rezultatet ofrojnë një krahasim të drejtë të pagave për të njëjtën punë në më shumë se 300 qytete në botë.
Sipas studimit, brenda të njëjtit vend, qyteti ku punon një person shpjegon 45% deri në 73% të diferencave në paga mes qyteteve, ndërsa pjesa tjetër lidhet me aftësitë dhe karakteristikat individuale të punonjësve.
Kur krahasohen vende të ndryshme dhe pagat përshtaten sipas fuqisë blerëse dhe inflacionit, ndikimi i vendndodhjes bëhet edhe më i madh, duke shpjeguar 93% të diferencave në paga.
Qyteti me “premiumin” më të lartë të pagës është Vaduz, kryeqyteti i Lihtenshtajnit, megjithëse popullsia e tij prej vetëm 6 mijë banorësh mund të mos jetë tërheqëse për shumë emigrantë. Ndër ekonomitë e mëdha, qytetet amerikane renditen më lart. Premiumet më të mëdha të pagave gjenden zakonisht në qytete të mëdha, me dendësi të lartë popullsie dhe ekonomi të larmishme, si San Francisko dhe Nju Jorku.
Qytetet e pasura nuk janë gjithmonë zgjedhja më e mirë
Në vendet e zhvilluara, qytetet me premiumin më të lartë të pagës janë zakonisht edhe ato me pagat mesatare më të larta. Kjo do të thotë se punëtorët që ndjekin paga më të mira përfundojnë edhe në qendra ekonomikisht më produktive.
Por e njëjta gjë nuk ndodh në vendet në zhvillim.
Në Indi, për shembull, shumë njerëz zhvendosen drejt qyteteve të mëdha me paga të larta, si Bangalore, por përfundojnë duke përfituar vetëm një rritje të kufizuar të pagës. Premiumet më të mëdha gjenden në qytetet më të vogla përreth metropoleve, të cilat përfitojnë nga afërsia me qendrat ekonomike pa vuajtur aq shumë nga mungesa e banesave, furnizimi i paqëndrueshëm me energji elektrike apo trafiku i rënduar.
Kufizimet prekin edhe bizneset
Këto pengesa nuk ndikojnë vetëm te punonjësit, por edhe te kompanitë.
Në Shtetet e Bashkuara, kompanitë më produktive, që paguajnë më mirë, kanë mundësi të zgjerohen dhe të punësojnë më shumë njerëz. Në vendet me të ardhura më të ulëta, ato shpesh frenohen nga të njëjtat probleme infrastrukturore dhe institucionale që prekin edhe punëtorët. Si rezultat, një pjesë më e madhe e punësimit zhvendoset drejt kompanive më pak efikase, të cilat punësojnë më shumë njerëz, por ofrojnë paga më të ulëta.
Autorët e studimit llogarisin se, nëse qytetet më produktive të Indisë do të strehonin të njëjtën përqindje të punonjësve si qytetet amerikane, paga mesatare në vend do të rritej me 2.3%. Nëse një pjesë e ngjashme e punonjësve do të punësohej edhe në kompanitë më produktive, rritja totale e pagave do të arrinte në 4.3%.
Një riorganizim i ngjashëm do të rriste pagat mesatare me 5% në Meksikë dhe me 8% në Nigeri.
Sipas autorëve, punëtorët shpesh nuk janë në gjendje të dallojnë nëse një qytet ofron paga të larta sepse është vërtet më produktiv apo thjesht sepse aty jetojnë tashmë njerëz më të talentuar. Ndihma për t’i orientuar drejt qyteteve që krijojnë realisht më shumë vlerë mund të shërbejë si një nxitës i rëndësishëm për rritjen ekonomike.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje