.png)
Nëse raportimi politik ju ka lodhur aq shumë sa nuk doni të dëgjoni më kurrë fjalën “gropa në rrugë”, atëherë më lejoni t’ju sjell një simbol tjetër të rënies ekonomike: lidhëset e këpucëve.
Ashtu si shumë ankesa të zakonshme nuk ka nevojë të jenë domosdoshmërisht të vërteta, mjafton të ndihen si të tilla; lidhëse nuk lidhen më si më para. Dhe një kërkim i shpejtë në internet tregon se nuk jam e vetmja që mendon se lidhëset e këpucëve, të cilat, le të jemi të qartë, kanë vetëm një detyrë, nuk funksionojnë më si më parë. Reddit, Quora, Facebook: njerëzit që ankohen për lidhëset janë kudo, disa madje i janë kthyer edhe shkencës së nyjeve.
Me shumë gjasa i kam lexuar të gjitha postimet. Sepse dështimi i lidhëseve të këpucëve ka qenë një fiksim i imi prej disa vitesh. Unë kam qenë gjithmonë fanse e atleteve dhe, në vitet 2010, nisën të më tërhiqnin modele të reja, të reklamuara si “moderne”, me materiale “teknike”, të dizajnuara për vajzën “perfekte”, “me performancë të lartë”, gjithmonë aktive dhe gati për palestër në 5 të mëngjesit.
Këto lidhëse “me performancë të lartë” shpesh dukeshin shumë mirë. Shumë prej tyre ishin më të holla dhe më të rrumbullakëta për estetikë, me materiale sintetike që premtonin të mbanin pamjen e pastër më gjatë. Por ato kanë një problem të madh: rrëshqasin më shpejt. Nuk bëjnë gjënë e vetme që u kërkojmë, nuk qëndrojnë të lidhura.
Nuk ka mendim pozitiv që ta bëjë një njeri të ndihet “i optimizuar” kur ecën me lidhëse të zgjidhura, si një fëmijë i vogël. Sado joga të bësh apo sado “ujë me elektrolite” të pish, nuk ka qetësi kur rrezikon të rrëzohesh në shkallë lëvizëse. E kam mësuar vetë, duke çaluar në hapësira pune me atlete “për çdo terren”, për çdo terren përveç atij ku jeton. Më beso: as emaili yt nuk më gjeti mirë.
Dhe lidhëset sintetike si najloni apo poliesteri? Janë më të lira për t’u prodhuar. Këtë pjesë marketingu nuk ta thotë askush.
E gjithë kjo është shumë tipike e kohës së sotme, apo jo? Pamje pa përmbajtje. Ecim me rroba sportive të shtrenjta në mes të një krize obeziteti, me pajisje “outdoor” për udhëtime që nuk i përballojmë dot, duke ndërtuar imazhin e një jete më të mirë se ajo që kemi realisht, ndërsa shpesh ata që i krijojnë këto produkte e kanë bërë pikërisht duke e bërë jetën tonë pak më të vështirë. Ky përkeqësim i maskuar si progres është bërë aq i zakonshëm sa ka edhe një emër: “degjenerim i shërbimit/mallit”.
Mirë, ndoshta po e teproj. Por ke shumë kohë për të menduar kur je në trotuar pasi je penguar nga lidhëset “me performancë të lartë”. Siç ka thënë Oscar Wilde: “Të gjithë jemi në baltë, por disa shikojnë yjet.” Ose ndoshta, disa shikojnë këpucët e tyre dhe pyesin veten si përfunduam këtu./Shkruar nga Coco Khan, për “The Guardian”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje