.png)
Nga Gazeta ‘Si’- Imagjinoni vitin 2050.
Presidentja e Komisionit Europian, Ursula von der Leyen, e cila ka sfiduar kritikët dhe ka fituar një mandat të shtatë si presidente e Komisionit Europian, del para gazetarëve për të prezantuar paketën e 137-të të sanksioneve kundër Rusisë.
Ajo deklaron se, 28 vjet pas fillimit të pushtimit të plotë të Ukrainës, Moska ende nuk ka arritur ta nënshtronte vendin dhe se për këtë arsye Brukseli po prezanton një paketë të re masash ndëshkuese.
Sipas saj, sanksionet vazhdojnë të godasin fort ekonominë ruse, duke dobësuar bazat financiare të luftës së Kremlinit. Ajo këmbëngul se herët a vonë Rusia do të detyrohet të ulet në tryezën e negociatave pikërisht për shkak të këtij presioni ekonomik. Pas deklaratës, largohet pa pranuar pyetje nga gazetarët.
Ky është një skenar satirik, por jo shumë larg realitetit që po përjeton sot Bashkimi Europian.
Muajin e kaluar, Ursula von der Leyen prezantoi zyrtarisht paketën e 21-të të sanksioneve ndaj Rusisë, që prej nisjes së pushtimit të plotë të Ukrainës në shkurt të vitit 2022.
Paketa është në thelb e ngjashme me 20 paketat e mëparshme. Ajo përfshin shtimin e cisternave të tjera të ashtuquajtura “flotë fantazmë” në listën e sanksioneve, kufizime të reja për banka ruse dhe kompani nga vende të treta, si edhe ndalime shtesë për eksportin e disa metaleve dhe produkteve industriale.
Masat që kanë shkaktuar debatet më të mëdha janë kufizimet e propozuara për importet e peshkut rus, ndalimi i hyrjes në Bashkimin Europian për ushtarët rusë dhe vendosja e sanksioneve ndaj Patriarkut Kirill, kreut të Kishës Ortodokse Ruse.
Këto propozime kanë hasur kundërshtime nga disa shtete anëtare.
Gjermania ka shprehur shqetësime për zëvendësimin e importeve të peshkut rus, ndërsa Franca dhe Italia kanë ngritur dyshime mbi zbatueshmërinë e ndalimit të hyrjes për ushtarët rusë.
Bullgaria, nga ana tjetër, e ka kritikuar ashpër idenë për vendosjen e sanksioneve ndaj Patriarkut Kirill, duke e cilësuar atë si një qasje që kujton “epokën e Kryqëzatave”.
Megjithatë, diplomatët europianë presin që paketa të miratohet brenda javëve të ardhshme.
Një nga arsyet kryesore të urgjencës lidhet me kufirin maksimal të çmimit të naftës ruse. Më 15 korrik pritet që ky kufi të rritet nga 44 dollarë në mbi 60 dollarë për fuçi, ndërsa nafta “Urals”, produkti kryesor i eksportit rus, tregtohet aktualisht rreth 56 dollarë për fuçi.
Në praktikë, kjo do të thotë se kufizimi nuk do të prekë pothuajse asnjë shitje reale të naftës ruse. Për këtë arsye, Komisioni Europian ka propozuar ngrirjen për gjashtë muaj të kufirit aktual të çmimit si pjesë të paketës së re të sanksioneve.
Por kjo nxjerr në pah një problem më të thellë. Pavarësisht 21 paketave të sanksioneve dhe më shumë se katër viteve luftë, Rusia nuk është detyruar të ndryshojë kursin e saj apo të pranojë negociata për shkak të presionit ekonomik.
Richard Connolly, ekspert në Royal United Services Institute, kujton se historia ofron shumë pak raste kur një shtet ka ndërprerë një luftë vetëm për shkak të sanksioneve ekonomike. Sipas tij, luftërat rrallëherë përfundojnë sepse bëhen tepër të kushtueshme. Edhe Gjermania dhe Japonia vazhduan luftimet gjatë Luftës së Parë dhe të Dytë Botërore, pavarësisht sanksioneve të rënda.
Edhe pse ekonomia ruse përballet me probleme serioze, ajo nuk ndodhet pranë kolapsit. Normat e interesit mbeten shumë të larta, mungesa e fuqisë punëtore është bërë kronike, ndërsa sulmet ukrainase ndaj rafinerive kanë goditur eksportet e energjisë.
Nga ana tjetër, inflacioni është ulur ndjeshëm gjatë vitit të fundit, ndërsa shpenzimet e mëdha ushtarake kanë mbështetur punësimin dhe kanë rritur pagat reale.
Edhe revista britanike The Economist, e cila vite më parë kishte parashikuar dobësimin e ekonomisë ruse, vlerëson sot se ekonomia e luftës e Vladimir Putinit ka probleme serioze, por nuk është pranë rrëzimit.
Sipas Alexander Kolyandr, studiues në Centre for European Policy Analysis, Bashkimi Europian duhet të rishikojë strategjinë e tij. Ai argumenton se sfidat kryesore të ekonomisë ruse nuk lidhen më me tregtinë, por me problemet makroekonomike. Për këtë arsye, ai sugjeron që Europa të inkurajojë largimin e kapitalit dhe të profesionistëve të rinj nga Rusia, në vend që të kufizojë hyrjen e qytetarëve rusë në vendet evropiane.
Sipas tij, një student apo studiues rus që punon në Mynih, Paris apo Londër kontribuon më pak në ekonominë ruse sesa po të qëndronte në Moskë.
Në fund, shumë analistë bien dakord se sanksionet mund të ushtrojnë presion mbi ekonominë ruse, por nuk mjaftojnë për ta detyruar Kremlinin të negociojë. Sipas tyre, zhvillimet në fushën e betejës në Ukrainë do të mbeten faktori vendimtar për çdo ndryshim të mundshëm në qëndrimin e Moskës./ Euractive
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje