Biohakeri që ëndërronte pavdekësinë vuan nga një sëmundje e pashërueshme

Gazeta Si – Bryan Johnson kishte caktuar një datë specifike për arritjen e pavdekësisë: vitin 2039. Ai parashikoi se vdekja biologjike do të mposhtej deri në atë vit, falë teknologjive të reja dhe përdorimit të vetë trupit të njeriut si laborator.

Megjithatë, duket se pikërisht trupi në të cilin themeluesi i “Blueprint” kishte investuar miliona, duket se e ka tradhtuar në fund.

Vetë sipërmarrësi e konfirmoi këtë, duke njoftuar nëpërmjet mediave sociale se vuan nga gastriti autoimun (AIG) – një gjendje e rrallë dhe e pashërueshme në të cilën sistemi imunitar sulmon mukozën e stomakut, duke çuar në pasoja të pakthyeshme.

Edhe monitorimi i vazhdueshëm nuk mjaftoi – Në postimin e tij të gjatë, Johnson zbulon se e zbuloi këtë gjendje vetëm në maj.

Ky është një lajm i habitshëm, duke pasur parasysh se – sipas pranimit të tij – ai monitorohej çdo ditë nga një ekip prej 30 specialistësh që analizonin gjakun, jashtëqitjen, dhjamin e trupit dhe organet e brendshme të tij për të matur moshën e tij biologjike.

Megjithatë, askush nuk e kishte zbuluar më parë këtë gjendje, e cila prek midis 2% dhe 5% të popullsisë dhe për të cilën mjekësia konvencionale nuk ofron kurë – vetëm menaxhim të simptomave, që zakonisht përfshin injeksione të vitaminës B12 ose infuzione hekuri.

Kërkimi për pavdekësi – 48-vjeçari kishte bërë bujë me projektin e tij “Mos vdis”, përmes të cilit ishte i bindur se së shpejti mund ta mposhtte frikën më të madhe të njerëzimit: vdekjen.

Biohakeri dukej se nuk kishte dyshime: thjesht duhej të mbështetej te Inteligjenca Artificiale dhe të studionte me kujdes qelizat e kandilëve të detit dhe enzimat e karavidheve – organizma që, në natyrë, tashmë e kishin “zgjidhur” problemin e plakjes.

Johnson e përshkroi atë si një operacion relativisht të thjeshtë: e tëra çfarë nevojitej ishte të gjendej një mënyrë për të “transferuar softuerin te njerëzit”. Por ndoshta ky optimizëm ishte vërtet i tepruar.

Shkaqet e mundshme – Dikush pyet veten se si një burrë që shpenzoi rreth dy milionë dollarë për trajtime kundër plakjes – madje duke shkuar aq larg sa t’i nënshtrohej një shkëmbimi plazme shumëgjeneracionale me djalin dhe babanë e tij për të shmangur shkatërrimin e kohës – mund të ishte sëmurë pa e kuptuar.

Sipërmarrësi kalifornian përpiqet t’i përgjigjet vetë kësaj pyetjeje në një letër të hapur drejtuar ndjekësve të tij, duke fajësuar një dietë të dobët gjatë fëmijërisë dhe adoleshencës së tij, të karakterizuar nga konsumimi i zakonshëm i ushqimit të shpejtë dhe pijeve me sheqer.

Gjërat thuhet se u përkeqësuan në moshë madhore për shkak të niveleve të larta të stresit të lidhur me punën dhe depresionit kronik.

Në moshën 21 vjeç, ai ishte diagnostikuar me hipertiroidizëm kronik, një gjendje që ai kishte arritur ta mbante nën kontroll gjatë viteve.

Shenjat e para – Në retrospektivë, nivelet vazhdimisht të ulëta të ferritinës, ishin shenja fillestare paralajmëruese se diçka nuk shkonte; pavarësisht suplementeve të vazhdueshme të hekurit dhe mungesës së simptomave ose anemisë, nivelet thjesht nuk rriteshin.

Përfundimisht, një endoskopi e sipërme dhe e poshtme dhe analizat e gjakut zbuluan nivele të larta të antitrupave anti-qelizave parietale – tregues tipikë të gastritit autoimun. Kjo diagnozë u konfirmua më pas nga biopsitë gastrike.

Trupi që konsumon veten – Johnson e tha kështu: “stomaku im po ha veten e tij”, dhe kjo është në fakt ajo që po ndodh.

Për ta thënë në terma pak më shkencorë: për shkak të një gabimi njohjeje, sistemi i tij imunitar po prodhon antitrupa që synojnë qelizat parietale të stomakut – qelizat përgjegjëse për sekretimin e acidit klorhidrik dhe një proteine ​​të njohur si faktor intrinsik.

Ekziston një ironi tragjike që përshkon të gjithë këtë histori: një burrë që ia kushtoi jetën e tij kujdesit për trupin e tij, e sheh të njëjtin trup të kthehet kundër tij, duke e shkatërruar në fund veten.

Ndoshta nuk jemi të destinuar të jetojmë përgjithmonë dhe Bryan Johnson është thjesht një Promete i ditëve të sotme, i dënuar të ketë stomakun “copë-copë”, pasi guxoi shumë – pasi u përpoq të vidhte zjarrin e jetës për t’ia dhuruar atë njerëzimit.

Burri që kërkoi të ndryshonte paradigmën nga “jetohet vetëm një herë”, në “nuk vdes”, në fund të fundit është dashur t’i dorëzohet një force më të madhe se ai vetë.

Le të shpresojmë, të paktën, që ai të gjejë lumturi duke u përpjekur të jetojë sipas ambicies përfundimtare.

Përshtati: Gazeta “Si”