Shendet

A mund ta rrisë sheqeri në fëmijëri rrezikun e ankthit në moshë madhore?

Konsumimi i sheqerit gjatë fëmijërisë së hershme mund të ketë ndikim në shëndetin mendor edhe shumë vite më vonë. Një studim i ri sugjeron se ekspozimi ndaj sheqerit gjatë 1.000 ditëve të para të jetës, nga ngjizja deri rreth moshës dy vjeç e gjysmë, mund të lidhet me një rrezik më të lartë për ankth në moshën madhore.

Sipas studiuesve, kufizimi i sheqerit në këtë periudhë të rëndësishme të zhvillimit u shoqërua me ndryshime në preferencat për ushqimet e ëmbla, në shëndetin mendor dhe psikiatrik, si dhe me ndryshime strukturore në tru.

“Të kuptuarit e ndikimit të plotë që sheqeri mund të ketë në shëndetin tonë fizik dhe mendor gjatë gjithë jetës mund të ndihmojë në orientimin e politikave të shëndetit publik dhe në riformësimin e dietave tona”, tha Hana Navratilova, autorja kryesore e studimit.

Studiuesit në Universitetin e Surrey analizuan të dhënat mjekësore të më shumë se 45.000 personave të lindur në Mbretërinë e Bashkuar midis viteve 1951 dhe 1956. Kjo periudhë përfshinte si vitet kur në vend zbatohej kufizimi i sheqerit pas Luftës së Dytë Botërore, ashtu edhe vitet pas përfundimit të këtyre kufizimeve.

Mbretëria e Bashkuar kishte vendosur kufizime për konsumin e sheqerit gjatë dhe pas luftës, nga viti 1940 deri në vitin 1953. Gjatë kësaj periudhe, konsumi për të rriturit ishte kufizuar në rreth 40 gramë sheqer në ditë.

Studimi, i publikuar në revistën Translational Psychiatry, krahasoi persona që kishin përjetuar kufizim të sheqerit që nga periudha në mitër dhe më pas deri në moshën 6, 12, 18 ose 24 muajshe, si dhe persona që kishin përjetuar kufizim vetëm gjatë periudhës së shtatzënisë. Këto grupe u krahasuan me njerëz që nuk kishin qenë asnjëherë të ekspozuar ndaj kufizimeve të tilla.

Personat që kishin përjetuar periudhën më të gjatë të kufizimit raportuan një preferencë më të ulët për ushqimet e ëmbla dhe kishin një rrezik më të ulët për ankth në moshën madhore. Sipas rezultateve, rreziku i ankthit ishte 33% më i ulët krahasuar me personat që nuk kishin përjetuar kurrë kufizime të sheqerit.

Grupet që kishin përjetuar kufizime kishin gjithashtu tendencë të shfaqnin ankth dhe depresion në një moshë më të vonë. Mosha mesatare e shfaqjes së ankthit ishte rreth 62 vjeç te grupet që kishin përjetuar kufizim afatgjatë, krahasuar me rreth 55 vjeç te grupi që nuk kishte përjetuar kufizime.

Studiuesit vunë re se konsumi i sheqerit u rrit me shpejtësi pas përfundimit të kufizimeve. Megjithatë, efektet që lidhen me ushqyerjen gjatë periudhës së hershme të jetës duket se vazhduan të shfaqeshin shumë vite më vonë.

“Pavarësisht rritjes së konsumit të sheqerit pas periudhës së kufizimit, kushtet ushqimore të hershme duket se kanë një ndikim afatgjatë në shëndetin mendor”, tha Nophar Geifman, profesoreshë në Universitetin e Surrey dhe autore kryesore e studimit.

Pse mund të ndodhë kjo?

1.000 ditët e para të jetës konsiderohen një periudhë kritike për zhvillimin e trurit. Sipas autorëve, ushqyerja gjatë kësaj faze mund të ndikojë në zhvillimin dhe funksionimin e trurit, duke shkaktuar ndryshime që mund të zgjasin për një kohë të gjatë.

Hulumtimet e mëparshme të cituara nga studiuesit sugjerojnë se dietat e pasura me sheqer mund të ndikojnë në dendësinë dhe disponueshmërinë e neuroneve të serotoninës. Serotonina luan një rol të rëndësishëm në rregullimin e humorit dhe funksioneve të tjera të trurit.

Sipas kësaj hipoteze, kufizimi i sheqerit gjatë periudhës së hershme të zhvillimit mund të ndihmojë në ruajtjen e këtyre rrugëve nervore dhe të ndikojë në mënyrën se si truri zhvillohet dhe funksionon më vonë.

Megjithatë, studiuesit theksojnë se rezultatet tregojnë një lidhje mes ekspozimit të hershëm ndaj sheqerit dhe shëndetit mendor në moshë madhore dhe nuk provojnë se konsumimi i sheqerit është drejtpërdrejt shkaku i ankthit.

Studimi sugjeron se ushqyerja gjatë 1.000 ditëve të para të jetës mund të ketë një rol të rëndësishëm në shëndetin afatgjatë dhe se ndikimi i dietës në këtë periudhë mund të jetë më i gjerë nga sa mendohej më parë.


Copyright © Gazeta “Si”


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Më Shumë