.png)
Një gjë e çuditshme ndodhi rreth një vit e gjysmë më parë. Sapo amerikanët zgjodhën Donald Trump si president mbi një platformë hapur kundër imigracionit, opinioni publik në SHBA filloi të ndryshonte dukshëm në drejtim më pozitiv ndaj imigracionit.
Ky ndryshim ka vazhduar ndërsa Trump ka zbatuar politikat e tij të ashpra. Sipas të dhënave të YouGov, vetëm 28% e amerikanëve mendonin se imigracioni e bënte SHBA-në më mirë në mesin e vitit 2024. Por deri në janar të këtij viti, kjo shifër kishte arritur në 46%.
Edhe pse demokratët mbeten shumë më pozitivë ndaj imigracionit sesa republikanët, zbutja e qëndrimeve ka ndodhur edhe te këta të fundit: deri në janar, një e katërta mendonin se imigracioni e bën vendin më mirë, nga rreth një në dhjetë në mesin e 2024.
Një reagim ndaj këtyre të dhënave mund të jetë frustrimi: Çfarë saktësisht mendonin amerikanët se po votonin?
Por për shkencëtarët politikë që studiojnë “politikat termostatike”, ky zhvillim nuk është aspak i papritur. Opinioni publik shpesh lëviz kundër partisë në pushtet, sidomos nëse ajo perceptohet se ka shkuar “shumë larg” në një drejtim. Ky fenomen u studiua fillimisht në vitet 1990 në lidhje me politikën fiskale, por në vitet e fundit është bërë veçanërisht i dukshëm në fushën e politikave të imigracionit.
Ndërsa këto luhatje në sondazhe mund të japin përshtypjen se njerëzit nuk e dinë vetë mendjen e tyre, në fakt ato mund të shërbejnë si një mekanizëm demokratik kontrolli ndaj qeverive, duke dhënë sinjale paralajmëruese kur politikat largohen shumë nga ajo që publiku e konsideron të pranueshme.
Problemi lind kur politikanët i interpretojnë gabim këto sinjale. Kur njerëzit i thonë sondazheve se duan më pak imigracion, ose se ai është i dëmshëm për vendin (ose e kundërta), shpesh ata po shprehin reagim ndaj situatës aktuale, jo një ndryshim të thellë të bindjeve të tyre.
Sipas Alexander Kustov, shumica e amerikanëve kanë qëndrime të qëndrueshme dhe të moderuara: ata mbështesin imigracionin e kontrolluar dhe në interes kombëtar, dhe kundërshtojnë flukse të pakontrolluara.
Në SHBA, ai argumenton se administrata Trump e interpretoi si pakënaqësi ndaj Bidenit nivelin e lartë të imigracionit dhe zbatoi politika që shkuan shumë larg për shumë votues. “Njerëzit nuk e ndryshojnë domosdoshmërisht idenë e tyre për politikën ideale të imigracionit, por reagojnë ndaj asaj që po bën qeveria aktualisht,” tha ai. “Shumë njerëz nuk janë të kënaqur me atë që po bën administrata Trump, tani nuk po flasim vetëm për kontrollin e kufirit, por për raste ku njerëzit jo vetëm ngacmohen, por edhe vriten.”
Por, shton ai, edhe mbështetësit e imigracionit do të gabonin nëse e interpretojnë këtë kthesë më pozitive si një ndryshim të thellë ideologjik.
Historia e fundit e politikave të imigracionit në Mbretërinë e Bashkuar ofron një shembull tjetër paralajmërues. Pas referendumit të Brexit në 2016, shqetësimi publik për imigracionin ra. Kjo pjesërisht sepse statistikat e migracionit neto u ulën, por edhe sepse njerëzit ndjenë një lloj lehtësimi dhe kontrolli, thotë Sunder Katwala.
Deri në vitin 2019, imigracioni ishte vetëm shqetësimi i nëntë më i madh publik, sipas Ipsos. Por kur qeveria konservatore liberalizoi vizat për studentët dhe punonjësit e kujdesit midis 2019 dhe 2022, migracioni neto u rrit ndjeshëm. Bashkë me të u rrit edhe shqetësimi publik. Sot, qeveria laburiste ka ndërmarrë një kthesë sërish më kufizuese.
Sipas Kustov dhe studiueses Caitlyn Yates, opinioni “termostatik” duhet të shërbejë si një mekanizëm kontrolli për politikanët. Por në vend të kësaj, ai duket se ka përforcuar lëvizjen e lavjerrësit në Mbretërinë e Bashkuar: qeveritë reagojnë tepër ndaj opinionit publik, i cili pastaj reagon sërish, duke krijuar lëkundje të forta politike.
Ndryshimet e mëdha dhe të shpeshta në politikat e imigracionit janë të dëmshme për punëdhënësit, migrantët dhe ekonominë, sepse krijojnë pasiguri dhe e bëjnë planifikimin më të vështirë. Ato gjithashtu dëmtojnë besimin midis politikanëve dhe publikut. Kam përshtypjen se jo vetëm qytetarët janë të zhgënjyer me elitat politike, por edhe elitat janë të lodhura nga qytetarët, të cilët i kanë quajtur “të papërqeverisshëm”.
Dhe megjithatë, tragjedia e gjithë kësaj është se nuk po ndodh sepse politikanët “nuk po e dëgjojnë” publikun për imigracionin. Përkundrazi, ndodh sepse po e dëgjojnë shumë.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje