.png)
Nga Miriam Cates*- Fushatat shumë efektive nga prindërit dhe parlamentarët kanë detyruar qeveritë të pranojë vendosjen e kufizimeve të moshës për rrjetet sociale për nën 16-vjeçarët. Kjo pritet të jetë jashtëzakonisht popullore mes publikut, por ka shumë kundërshtime të bazuara mirë që duhet të merren seriozisht.
Rritja e kufirit të moshës për rrjetet sociale për nën 16-vjeçarët nuk do të jetë një zgjidhje magjike.
Disa nga këto kundërshtime janë praktike. Si saktësisht do të funksiononte një ndalim i rrjeteve sociale? Kritikët sjellin shembullin e Australisë, ku një ndalim i parë në botë u zbatua në dhjetor të vitit të kaluar.
Po pretendohet se politika nuk po funksionon, por është shumë herët për ta hedhur poshtë përvojën australiane.
Gati pesë milionë llogari të fëmijëve në rrjetet sociale janë hequr dhe 61 për qind e prindërve australianë tashmë raportojnë ndryshime pozitive në sjelljen e fëmijëve të tyre.
Aty ku fëmijët ende po e shmangin ndalimin, kjo nuk është dështim i ligjit, por një vendim i vetëdijshëm për ta thyer atë, pasi kompanitë e rrjeteve sociale ende nuk janë detyruar të heqin llogaritë e të miturve.
Kundërshtimet më të forta ndaj kufizimeve të rrjeteve sociale vijnë nga ata që besojnë se një ndalim për fëmijët është kërcënim për liritë civile, si përmes futjes së një identiteti digjital universal, ashtu edhe përmes rrezikimit të lirisë së shprehjes.
Megjithatë, identiteti digjital nuk është i nevojshëm për t’i mbajtur fëmijët larg rrjeteve sociale: tashmë ekzistojnë një sërë shërbimesh efektive të verifikimit të moshës nga palë të treta.
Sa i përket lirisë së shprehjes, është e drejtë të shqetësohemi për përpjekjet e shtetit për të kontrolluar çfarë mund dhe çfarë nuk mund të thuhet online. Gjatë Covid-it pamë se si qeveritë dhe Big Tech bashkëpunuan për të mbyllur zërat kundërshtues.
Por ndërsa të rriturit duhet të jenë të lirë të zgjedhin çfarë thonë dhe çfarë shohin, pothuajse të gjithë pajtohemi se fëmijët nuk duhet të ekspozohen ndaj një “perëndimi të egër” me pornografi, manipulim dhe gënjeshtra.
Ne ose duhet t’i pengojmë fëmijët të kenë akses në këto platforma, ose t’i lejojmë dikujt qoftë qeverisë, Big Tech-ut ose të dyjave të vendosë çfarë përmbajtjeje është “e dëmshme”. Unë e di cila zgjedhje ka më shumë gjasa të mbrojë lirinë e shprehjes.
Kundërshtimi më i zakonshëm ndaj kufizimeve të rrjeteve sociale është se nuk ka prova të mjaftueshme për dëmin dhe se përgjegjësia duhet t’u mbetet prindërve për t’i mbajtur fëmijët të sigurt online. Për disa fëmijë kanë ndodhur pasoja tragjike nga përdorimi i rrjeteve sociale, përfshirë vetëvrasje dhe abuzime seksuale, por a mjaftojnë rastet individuale për të justifikuar një ndalim të përgjithshëm?
Për mua, argumenti më bindës për ligj është jo aq niveli i dëmit individual të shkaktuar nga TikTok, Snapchat dhe të tjerë, por fakti që këto platforma përbëjnë një kërcënim për qytetërimin tonë. Ndoshta lexuesit mendojnë se po e ekzagjeroj, por mendoni këtë: që nga shfaqja e telefonave inteligjentë dhe rrjeteve sociale, rezultatet shkollore kanë rënë në të gjithë botën. Aftësia e fëmijëve për t’u përqendruar është ulur, ata lexojnë më pak, dinë më pak dhe janë më pak kreativë. Madje edhe rezultatet e IQ-së po bien për herë të parë në histori. Pavarësisht nëse besoni se rrjetet sociale janë teknikisht “varësuese”, përmbajtja e TikTok-ut është padyshim më tërheqëse për fëmijët sesa detyrat e matematikës, Shekspiri apo ushtrimet fizike. Rrjetet sociale po e çojnë ekonominë drejt një të ardhmeje me produktivitet dhe inovacion në rënie.
Kundërshtarët e ndalimit argumentojnë se prindërit duhet të jenë në gjendje t’i mbajnë fëmijët larg rrjeteve sociale. Nëse vetëm një pakicë fëmijësh do t’i përdorte këto platforma, ndoshta do të kishin të drejtë. Por kur 97 për qind e adoleshentëve kanë telefona inteligjentë dhe shumica e tyre kalojnë orë të tëra online, prindërit po luajnë një lojë me rezultat zero: ose i lejojnë fëmijët në rrjete sociale dhe shohin “trurin e tyre të prishet”, ose i shkëpusin plotësisht nga jeta sociale.
Nuk është vetëm cilësia e shoqërisë së ardhshme ajo që është në rrezik, por edhe vetë ekzistenca e saj. Në Perëndim, normat e lindshmërisë kanë rënë prej kohësh, por fertiliteti ka rënë ndjeshëm në të gjithë botën që nga shfaqja e telefonave inteligjentë dhe rrjeteve sociale. Siç tregon John Burn-Murdoch në Financial Times, në çdo vend të botës, i pasur apo i varfër, normat e lindshmërisë ranë sapo u prezantuan telefonat inteligjentë.
Është e lehtë të kuptohet mekanizmi: përdorimi i rrjeteve sociale ul ndërveprimin ballë për ballë, i cili është një parakusht për të takuar partnerë dhe për të krijuar marrëdhënie. Takimet dhe marrëdhëniet kërkojnë kompromis, përpjekje dhe rrezik; është shumë më e lehtë të kalosh kohën duke parë video pa fund dhe pornografi. Askush nuk refuzohet në OnlyFans.
Nëse Big Pharma do të prezantonte një ilaç që duket se po ul IQ-në e fëmijëve dhe po kërcënon të ardhmen e tyre riprodhuese, reagimi ynë do të ishte ta tërhiqnim menjëherë nga tregu. Por barnat kalojnë dekada testimesh të rrepta sigurie para se të miratohen; sikur e njëjta gjë të ndodhte me rrjetet sociale.
Rritja e kufirit të moshës për rrjetet sociale për nën 16-vjeçarët nuk do të jetë një zgjidhje e plotë. Megjithatë, nëse ndonjëherë ka pasur nevojë për rregullim, është pikërisht tani, kur shfrytëzimi i fëmijëve nga Big Tech po kërcënon të ardhmen e kombit tonë.
Të mbrosh lirinë e shprehjes dhe liritë civile është diçka fisnike, por këto liri do të jenë të pavlera për një brez që po bëhet gjithnjë e më i trishtuar, i mpirë, i vetmuar, pa marrëdhënie dhe i ngjitur pas një ekrani të vogël.
Marrë nga The Spectator/Përshtati Gazeta Si
*Miriam Cates është një prezantuese televizive britanike dhe ish-politikane, e cila ishte Anëtare Konservatore e Parlamentit për Penistone dhe Stocksbridge nga viti 2019 deri në vitin 2024.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje