.png)
Gazeta Si – Në takimin e tyre të martën në Shtëpinë e Bardhë, presidenti i SHBA-ve, Donald Trump dhe presidenti kolumbian, Gustavo Petro, diskutuan edhe për trafikimin e drogës.
Kolumbia është prodhuesi më i madh i kokainës në botë: prodhimi është rritur vazhdimisht që nga viti 2014 dhe pothuajse është dyfishuar që nga viti 2022.
Vendi amerikano-latin nuk ka pasur kurrë kaq shumë kokainë, shumë më tepër sesa në vitet 1990, kur kartelet kolumbiane ishin në kulmin e fuqisë së tyre.
Pjesa më e madhe e produktit përfundon në tregun amerikan: në muajt e fundit, Trump ka akuzuar Petron dhe qeverinë kolumbiane se nuk kanë bërë mjaftueshëm për të ndaluar trafikimin e drogës.
Presidenti kolumbian u mbrojt, duke kundërshtuar shifrat e prodhimit dhe duke u përqendruar në sekuestrime, të cilat janë gjithashtu më të larta se kurrë.
Kolumbia prodhon afërsisht dy të tretat e kokainës në botë: e njëjta sasi si në fillim të viteve 2000, por shumë më tepër qarkullon në të gjithë botën.
Kërkesa është gjithmonë e lartë dhe është një biznes fitimprurës: prodhimi, trafikimi dhe shitjet u lejojnë trafikantëve të fitojnë shumë.
Prodhimi në Kolumbi po rritet, sepse ka më shumë fusha të kultivuara, të cilat janë më të dendura dhe më produktive.
Sipas të dhënave nga Zyra e Kombeve të Bashkuara për Drogën dhe Krimin, në Kolumbi, fushat e kokainës zinin më shumë se 2,600 kilometra katrorë në vitin 2024 (viti i fundit për të cilin ka të dhëna), më shumë se katër herë sipërfaqen e vitit 2012.
Gjatë së njëjtës periudhë, prodhimi u rrit nëntëfish, duke tejkaluar 3,000 tonë në vit: kjo do të thotë se edhe produktiviteti i të korrave është rritur.
Bimët më rezistente garantojnë korrje më të bollshme dhe 36,000 bimë tani mund të mbillen në 10,000 metra katrorë tokë, krahasuar me 12,000 në dekadat e mëparshme.
Sipas OKB-së, sot prodhohet njëzet herë më shumë sesa në vitin 1990, megjithëse të dhënat nuk janë krejtësisht të krahasueshme: teknikat e zbulimit në vitet 1990 ishin shumë më pak të sakta (për shembull, mungonin fotot satelitore me cilësi të lartë) dhe megjithëse me kalimin e kohës janë bërë përpjekje për të “harmonizuar” rezultatet, domethënë për t’i bërë ato të pajtueshme me një krahasim real, ky nuk është një vlerësim i besueshëm.
Sekuestrimet nga policia janë rritur gjithashtu: 900 tonë në vitin 2024, 2,700 gjatë mandatit të Petros, i cili filloi në vitin 2022.
Shërbimet kolumbiane të sigurisë, pretendojnë se shkatërrojnë një laborator prodhimi kokaine çdo 40 minuta. Megjithatë, represioni nuk po ecën me ritmin e prodhimit.
Lufta kundër trafikimit të drogës ka ndikuar në marrëdhëniet midis Shteteve të Bashkuara dhe Kolumbisë që nga vitet 1980: Kolumbia ishte për dekada aleati kryesor i Shteteve të Bashkuara në Amerikën e Jugut dhe gjatë kësaj kohe mori 14 miliardë dollarë ndihmë nga administrata të ndryshme amerikane.
Midis viteve 2010 dhe 2015, politikat e përbashkëta dukeshin se po funksiononin: madhësia e tokës së dedikuar për kultivimin dhe prodhimin e kokës (bima për prodhimin e kokainës), u ul ndjeshëm, kryesisht falë fushatave masive të ekspozimit ajror ndaj tymit, duke përdorur glifosat, një herbicid efektiv kundër bimëve të kokës, por i klasifikuar si një kancerogjen i mundshëm nga Organizata Botërore e Shëndetësisë.
Në vitin 2015, një vendim i Gjykatës Kushtetuese Kolumbiane, ndaloi ekspozimin ajror, i konsideruar i rrezikshëm për shëndetin dhe mjedisin.
Shkatërrimi i fushave të kokës përmes zhdukjes manuale, megjithatë, është shumë më pak efektiv, më kompleks dhe më i rrezikshëm, sepse zyrtarët qeveritarë shpesh sulmohen nga anëtarë të grupeve kriminale të vendosura për të mbrojtur të korrat.
Qeveria e Petros, një ish-gueriles i krahut të majtë, ka preferuar të përqendrojë përpjekjet e saj në ndërprerjen e tregtisë dhe shitjeve dhe në gjurmimin e udhëheqësve të grupeve, në vend që të sulmojë të korrat.
Rezultatet kanë qenë të kontrastuese dhe në javët në vijim, qeveria kolumbiane mund të rifillojë tymosjen nga ajri, duke përdorur tani dronë.
Besohet se kryerja e saj nga lartësi më të ulëta, mund të anashkalojë ndalimet ligjore, pasi do të kishte një ndikim më të ulët mjedisor.
Petro gjithashtu vë në dyshim të dhënat vjetore të prodhimit, duke besuar se vlerësimet e OKB-së janë të gabuara dhe të pabesueshme.
Zyra e OKB-së vlerëson prodhimin duke përdorur një metodologji të diskutueshme: e ka ndarë Kolumbinë në katër makro-zona dhe çdo vit kryen anketat e saj vetëm në njërën prej tyre, duke vlerësuar tokën e dedikuar dhe produktivitetin për të arritur në një vlerësim të përgjithshëm.
Në vitet e fundit, ajo është mbështetur në dy nga zonat me prodhimin më të lartë, zonën e Paqësorit në vitin 2023 dhe atë të Catatumbos në vitin 2024.
Sipas Petros, rritja prej 53 përqind në vitin 2023, është për shkak të këtij procesi, të cilin ai e konsideron të gabuar.
Megjithatë, të dhëna të tjera janë më pak të kontestueshme: qeveria thotë se në Kolumbi në korrik 2025, kishte 21,958 anëtarë të grupeve të armatosura ilegale, një përkufizim që përfshin grupet kriminale, si dhe guerilasit që nuk janë bashkuar me projektin politik të të ashtuquajturit “Paz Total” (“Paqe Totale”), programi ambicioz i pajtimit kombëtar në të cilin Petro ka këmbëngulur.
Kjo është 45 përqind më shumë se në vitin 2022 dhe afërsisht trefishi i numrit në vitin 2018, kur numri i vlerësuar ishte 7,750: sot ka më shumë anëtarë të grupeve të armatosura sesa një dekadë më parë, kur u nënshkrua marrëveshja që i dha fund luftës me guerilasit e FARC-ut.
Bandat e trafikimit të drogës janë më pak të mëdha dhe të organizuara sesa në kohën e kartelit Medellín dhe Pablo Escobar, por ato janë shumë më të shumta, të fragmentuara dhe të zëvendësueshme (kur shpërbëhen nga forcat policore).
Grupe të ndryshme menaxhojnë kultivimin dhe korrjen e gjetheve të kokës, mbrojtjen e të korrave dhe rrugëve të trafikut, prodhimin e pastës së kokainës (produkti i papërpunuar), transformimin e saj në hidroklorur kokaine (pluhuri i bardhë) dhe transportimin e saj në tregjet e konsumit.
Në disa raste, kontrolli i zonave specifike çon në luftra midis grupeve kriminale, siç është konflikti i vazhdueshëm në rajonin Catacumbo midis Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare (një grup historik guerilas i krahut të majtë) dhe grupeve disidente të FARC-ut që refuzuan të pranonin traktatin e paqes të vitit 2016.
Milicitë guerile luftojnë kryesisht për kontrollin e të korrave dhe rrugëve të kokainës, përmes të cilave financohen.
Përshtati: Gazeta “Si”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
