.png)
Një nga industritë më të mëdha të peshkimit në botë po përballet me një krizë të rëndë. Në Peru, autoritetet pezulluan peshkimin e ançovetës peruane (Engraulis ringens), një specie thelbësore për prodhimin global të vajit të peshkut. Vendimi synon të mbrojë rezervat e peshkut nga temperaturat e larta të oqeanit dhe rreziqet që lidhen me fenomenin El Niño.
Pse është kaq e rëndësishme ançoveta peruane?
Ançoveta peruane përbën një hallkë kyçe të zinxhirit ushqimor detar dhe të ekonomisë së peshkimit. Më shumë se 90% e sasisë së kapur përdoret për prodhimin e miellit dhe vajit të peshkut, përbërës që shërbejnë kryesisht për ushqimin e peshqve në akuakulturë dhe të kafshëve në blegtori.
Peruja është eksportuesi kryesor botëror i miellit të peshkut. Për këtë arsye, çdo ndërprerje e peshkimit ndikon jo vetëm në ekonominë vendase dhe mijëra vende pune, por edhe në furnizimin dhe çmimet e produkteve të akuakulturës në tregjet ndërkombëtare.
Si ndikon El Niño në jetën detare?
Fenomeni El Niño shkakton ngrohjen e pazakontë të ujërave në Oqeanin Paqësor dhe dobëson procesin e ngritjes së ujërave të ftohta, të pasura me lëndë ushqyese, drejt sipërfaqes.
Ky proces është veçanërisht i rëndësishëm përgjatë brigjeve të Perusë dhe Kilit, ku rryma e Humboldtit krijon një nga ekosistemet detare më produktive në botë.
Kur ujërat ngrohen, pakësohen lëndët ushqyese që mbështesin zhvillimin e planktonit, burimi kryesor i ushqimit për ançovetën. Si pasojë, peshqit mund të pakësohen, të zhvendosen në zona të tjera ose në thellësi më të mëdha, duke e bërë më të vështirë peshkimin.
Mbipeshkimi dhe ndryshimet klimatike e përkeqësojnë krizën
El Niño nuk është shkaku i vetëm i problemeve. Për dekada, peshkimi intensiv industrial ka ushtruar presion mbi rezervat e ançovetës, ndërsa ndryshimet klimatike po shtojnë pasigurinë për të ardhmen e ekosistemeve detare.
Historia e peshkimit në Peru ka treguar se rezervat mund të pësojnë rënie të menjëhershme. Në vitin 1970, vendi kapi më shumë se 12 milionë tonë ançovetë, por vetëm tre vjet më vonë sasia e kapur ra me rreth 88%.
Këto luhatje tregojnë se edhe një industri me kapacitete të mëdha mund të përballet me pasoja të rënda kur presioni i peshkimit ndërthuret me ndryshimet mjedisore.
Pasojat shtrihen përtej Perusë
Pezullimi i peshkimit ndikon në punësimin, të ardhurat e komuniteteve bregdetare dhe furnizimin global me miell peshku. Rritja e çmimeve të këtij produkti mund të shtojë kostot e prodhimit në akuakulturë dhe blegtori, duke ushtruar presion edhe mbi çmimet e produkteve ushqimore.
Përballë kësaj situate, autoritetet peruane duhet të gjejnë një ekuilibër mes mbrojtjes së rezervave detare dhe nevojave ekonomike të industrisë. Mbyllja e përkohshme e peshkimit mund të shkaktojë humbje të menjëhershme, por shfrytëzimi i pakontrolluar rrezikon të dëmtojë burimin nga i cili varet e gjithë industria.
Kriza e ançovetës peruane tregon se ndryshimet klimatike dhe mbipeshkimi mund të krijojnë së bashku një situatë ku ekosistemet bëhen gjithnjë e më të brishta. Edhe kur rezervat e peshkut arrijnë të rimëkëmben pas krizave të mëparshme, kjo nuk garanton se do të përballojnë çdo goditje të ardhshme.
Mbrojtja e oqeaneve nuk është vetëm çështje mjedisore, por edhe ekonomike dhe ushqimore. E ardhmja e peshkimit do të varet nga aftësia për të menaxhuar burimet sipas të dhënave shkencore, për të kufizuar mbishfrytëzimin dhe për t’u përshtatur me një klimë që po ndryshon me shpejtësi.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje