Shendet

Trajtimi i tuberkulozit ka përparuar, por rezistenca ndaj barnave kërcënon të na kthejë pas

Përparimi i radhës në luftën kundër tuberkulozit mund të mos jetë një ilaç i ri, por një kuptim më i mirë i mënyrës se si shfaqet dhe përhapet rezistenca ndaj barnave.

Në vitin 2022, Organizata Botërore e Shëndetësisë rekomandoi një trajtim gjashtëmujor me antibiotikë në tableta, që përfshin bedakuilinën, duke sjellë një ndryshim të rëndësishëm në trajtimin e tuberkulozit.

Regjimi i ri është më i shkurtër, më i lirë dhe më i lehtë për t’u zbatuar se trajtimet e mëparshme, të cilat mund të zgjasnin deri në 20 muaj dhe përfshinin edhe barna të injektueshme me efekte anësore të rënda, përfshirë humbjen e dëgjimit.

Por ky përparim po përballet me një kërcënim të ri: rezistencën ndaj barnave.

Tuberkulozi mbetet sëmundja infektive më vdekjeprurëse në botë, me rreth 1,23 milionë viktima në vitin 2024. Bakteri që e shkakton mund të përshtatet dhe të zhvillojë rezistencë kur ekspozohet ndaj barnave, duke rrezikuar efektivitetin e trajtimeve të reja.

Për këtë arsye, studiuesit argumentojnë se lufta kundër TB-së nuk duhet të fokusohet vetëm në zbulimin e ilaçeve të reja. Po aq e rëndësishme është të kuptohet se si duhet të përdoren dhe të ruhen barnat ekzistuese.

Rezistenca duhet të zbulohet më herët

Një nga problemet kryesore është mungesa e të dhënave të mjaftueshme për të përcaktuar se sa e përhapur është rezistenca ndaj barnave, përfshirë trajtimet me bazë bedakuilinën.

Pa mbikëqyrje të vazhdueshme, bëhet e vështirë të identifikohen në kohë ndryshimet dhe modelet e rezistencës.

Një tjetër mjet i rëndësishëm është sekuencimi i gjenomit. Duke analizuar ndryshimet gjenetike të bakterit, studiuesit mund të kuptojnë se cilat mutacione lidhen me rezistencën ndaj barnave specifike.

Kjo teknologji duhet të jetë e disponueshme veçanërisht në vendet me barrën më të lartë të tuberkulozit.

Nga “prova dhe gabimi” te trajtimi i personalizuar

Në disa raste, trajtimi i tuberkulozit ende mund të ngjajë me një proces prove dhe gabimi: pacienti merr një kombinim barnash dhe mjekët presin për të parë nëse infeksioni përgjigjet.

Nëse bakteret janë tashmë rezistente ndaj njërit prej barnave, trajtimi mund të dështojë dhe rezistenca mund të vazhdojë të përhapet pa u zbuluar menjëherë.

Prandaj, zbulimi më i hershëm i rezistencës dhe identifikimi i kombinimit më efektiv të barnave për çdo pacient mund të jetë po aq i rëndësishëm sa zhvillimi i ilaçeve të reja.

Përparimi në trajtimin e tuberkulozit ka sjellë shpresë të re, por ruajtja e këtyre barnave kërkon investim të vazhdueshëm në diagnostikim, mbikëqyrje, gjenomikë dhe kërkime klinike.

Nëse rezistenca nuk monitorohet dhe parandalohet në kohë, ilaçet që sot përfaqësojnë një përparim të madh mund të bëhen nesër gjithnjë e më pak efektive.


Copyright © Gazeta “Si”


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Më Shumë