.png)
Zvicra ka humbur pothuajse një të pestën e akullit të saj në vetëm pesë vjet, sipas një studimi, duke sjellë një transformim dramatik të vendit alpin. Akullnajat e mëdha e të bardha janë shndërruar në peizazhe shkëmbore, të ngjashme me sipërfaqen e Hënës, thonë shkencëtarët.
Akullnajat zvicerane u tkurrën me 5.5% gjatë tetë muajve të parë të vitit 2026, sipas një raporti vjetor monitorimi, pas një vere me valë të forta të të nxehtit, që erdhi pas një dimri me pak reshje dëbore. Rënia e vëllimit të akullit ishte vetëm pak më e ulët se rekordi i vendosur në vitin 2022 dhe e çon humbjen totale të akullit të akullnajave që nga viti 2021 në 19.4%.
Matthias Huss, autori kryesor i raportit, tha se shumë njerëz nuk e kuptojnë se sa shpejt po tërhiqen akullnajat, apo se vetëm një brez më parë disa prej vendeve që sot janë të zhveshura nga akulli ndodheshin nën qindra metra akull.
Shkencëtarët ende nuk kanë përpiluar një bilanc zyrtar të akullnajave që kanë humbur këtë vit, por thanë se kishin dëshmuar zhdukjen e disa akullnajave të vogla.
“Javën e kaluar vizitova njërën prej tyre dhe është vërtet mbresëlënëse të qëndrosh në këtë peizazh hënor, ku vetëm pak vite më parë kishte një shtresë të madhe akulli një akullnajë e gjerë”, tha Huss. “Tani është një shkretëtirë shkëmbore, ku kanë mbetur vetëm disa copa të shpërndara akulli të vjetër, që po shkrihen mbi shkëmbinjtë e nxehur.”
Evropa po ngrohet dy herë më shpejt se mesatarja globale, si pasojë e efektit ngrohës të ndotjes nga lëndët djegëse fosile dhe shkatërrimit të natyrës. Rajonet alpine po përjetojnë disa nga ndryshimet më dramatike.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje