.png)
Presidenti amerikan Donald Trump po përballet me kritika të forta për mënyrën se si po zhvillon politikën e jashtme në mandatin e tij të dytë. Vendimet e fundit ndaj aleatëve të SHBA-së, kërcënimet ndaj Omanit dhe afrimi i ri me liderin e Koresë së Veriut, Kim Jong Un, kanë ngritur pikëpyetje mbi strategjinë e tij dhe mbi besueshmërinë e Shteteve të Bashkuara në botë.
Një nga rastet më të fundit është Koreja e Jugut, aleat i rëndësishëm i SHBA-së prej dekadash. Trump njoftoi se Uashingtoni do të reduktojë disa stërvitje ushtarake me Seulin, duke kritikuar kostot dhe faktin që Koreja e Jugut nuk u përfshi në luftën kundër Iranit. Ai madje vuri në pikëpyetje arsyen pse SHBA duhet të vazhdojë të ndihmojë Korenë e Jugut nëse kjo e fundit nuk mbështet politikat amerikane në konfliktet e tjera.
Në të njëjtën kohë, Trump ka shfaqur një qasje më të butë ndaj Kim Jong Un, me të cilin ai pretendon se ka një marrëdhënie të veçantë. Megjithatë, takimet e zhvilluara gjatë mandatit të parë nuk sollën rezultate të rëndësishme për çështjen bërthamore. Ndërkohë, Koreja e Veriut ka vazhduar zhvillimin e programeve të saj bërthamore dhe raketore dhe është afruar më shumë me Rusinë dhe Kinën.
Edhe në Lindjen e Mesme situata mbetet e ndërlikuar. Trump ka kërcënuar Omanin për rolin e tij në negociatat me Iranin, ndërsa një nga objektivat kryesore të administratës amerikane është rikthimi i lundrimit të lirë në ngushticën e Hormuzit. Kritikat ndaj Trump lidhen pikërisht me faktin se ai po ushtron presion ndaj një vendi që po përpiqet të ndërmjetësojë dhe të ndihmojë në uljen e tensioneve.
Kritikët argumentojnë se këto zhvillime tregojnë mungesën e një strategjie tradicionale dhe afatgjatë. Trump mbështetet shumë te paparashikueshmëria, kërcënimet dhe marrëveshjet individuale me liderët, duke besuar se presioni i fortë mund t’i detyrojë kundërshtarët dhe aleatët të bëjnë lëshime.
Megjithatë, mbështetësit e tij e shohin këtë qasje ndryshe. Sipas tyre, Trump po përpiqet të ndryshojë një politikë të jashtme ku SHBA ka mbajtur për dekada barrën kryesore të sigurisë globale. Ata argumentojnë se aleatët duhet të kontribuojnë më shumë financiarisht dhe ushtarakisht dhe se Uashingtoni duhet të negociojë më fort për interesat amerikane.
Një nga rezultatet më të dukshme të kësaj politike është presioni ndaj vendeve të NATO-s për të rritur shpenzimet e mbrojtjes. Kjo mund të forcojë aleancën në planin afatgjatë, edhe pse mënyra agresive e Trump për të ushtruar presion ka krijuar shqetësime te shumë aleatë evropianë.
Problemet janë të dukshme edhe në marrëdhëniet me Rusinë dhe Kinën. Pavarësisht përpjekjeve të Trump për të krijuar marrëdhënie me liderë të fuqishëm, presidenti rus Vladimir Putin nuk ka pranuar planin e tij për përfundimin e luftës në Ukrainë, ndërsa Kina ka arritur të përballojë presionin amerikan në luftën tregtare.
Në këtë mënyrë, Trump e konsideron paparashikueshmërinë një mjet për të fituar avantazh në negociata, ndërsa kritikët e tij e shohin atë si një burim pasigurie. Sipas tyre, ndryshimet e shpeshta në qëndrimet amerikane mund të dobësojnë besimin e aleatëve dhe të krijojnë hapësirë që kundërshtarët e SHBA-së të fitojnë më shumë ndikim.
Megjithatë, politika e Trump nuk mund të konsiderohet tërësisht e pasuksesshme. Ai ka arritur të shtyjë aleatët të marrin përsipër më shumë përgjegjësi për mbrojtjen e tyre dhe ka forcuar një qasje më nacionaliste në politikën amerikane. Por dështimi për të zgjidhur shpejt konfliktet me Iranin dhe vështirësitë në marrëdhëniet me aleatët po e bëjnë gjithnjë e më të vështirë për administratën të argumentojë se kjo strategji po sjell rezultatet e premtuara.
Në fund, përballja kryesore për Trump është mes dëshirës për ta bërë SHBA-në më të fortë përmes presionit dhe rrezikut që kjo qasje të dobësojë besimin e partnerëve. Ndërsa presidenti e sheh politikën e tij si një mënyrë për të rikthyer respektin ndaj Amerikës, kritikët paralajmërojnë se kërcënimet dhe ndryshimet e shpeshta të qëndrimeve mund ta bëjnë SHBA-në më pak të besueshme në sytë e aleatëve dhe kundërshtarëve.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje