Si e ‘përmbysi’ me qetësi Carlo Ancelotti ndeshjen me Japoninë

Gazeta Si – Ndër pyetjet e mëdha filozofike të futbollit, ndikimi i vërtetë i një trajneri është një nga temat më të debatuara; ka nga ata që veprojnë si një “artizan” – mund t’i dallosh kur flasin për “markën time të futbollit” – dhe ata që fshihen pas lojtarëve të tyre, duke arsyetuar se “fiton nëse lojtarët janë të mirë; puna ime është thjesht të mos i prish gjërat”.

Pa u zhytur me kokë në atë debat të veçantë, një gjë është e sigurt: në një mjedis turneu, ndikimi i trajnerit – ose trajnerit kryesor, në rastin e ekipeve kombëtare – rritet ndjeshëm.

Carlo Ancelotti ka fituar pesë tituj lige, por vendi i tij në histori është siguruar kryesisht nga triumfet e tij në kupa dhe shumë zgjidhje që ai ka hartuar në kohë reale – konkretisht, kur “shtëpia është në flakë”, duke gjetur një mënyrë për ta zhvendosur flakën në kampin rival.

Gjatë pushimit të pjesës së parë të ndeshjes me Japoninë, Ancelotti fitoi këstin e parë të “bonusit” që Brazili i paguan atij – në mungesë të superyjeve të vërtetë – për të shërbyer si fytyra e Seleção-s.

Në pjesën e parë, këmbët e Brazilit kishin qenë aq të rënda sa nuk arritën të gjuanin asnjë gjuajtje nga brenda 18 metrave, ndërsa mbrojtja “catenaccio” e Japonisë kishte ushqyer një kundërsulm të fuqishëm dhe të suksesshëm.

Kështu, që Carlo futi në lojë Endrick-un – të riun që ishte bërë ylli i memeve më qesharake të turneut falë shakave të vazhdueshme për Ancelottin që e anashkaloi.

Pa pasur nevojë të bënte asgjë të jashtëzakonshme, thjesht çiftëzimi i tij me qendërsulmuesin dhe shtyrja e anësorëve jashtë, ishte e mjaftueshme për të tendosur mbrojtjen japoneze; kjo hapi derën për një gol të parë nga Casemiro dhe një të dytë në kohën shtesë nga Martinelli – një tjetër zëvendësues.

Këto ishin vendimet e duhura; ata e përmbysën ndeshjen, duke i lejuar Seleção-s të mbijetonte kurthin e parë të mundshëm të fazës eliminatore.

Më shumë sfida na presin përpara dhe nuk ka asnjë garanci se gjërat do të shkojnë gjithmonë kaq mirë. Megjithatë, ne e dimë – dhe ngjarjet e djeshme e konfirmuan këtë – se njeriu në stol është një trajner i aftë të gjejë zgjidhje edhe kur të gjithë përreth tij po bërtasin në panik.

Përfshirë pushimin e pjesës së parë, Brazili kaloi 45 minuta dje duke u lëkundur në buzë të humnerës. Dhe ky është pikërisht momenti kur të qëndruarit i qetë bën diferencën.