Art dhe Kulture

A mund të jenë nënstacionet elektrike një objekt arti?

Ekziston një botë e ripërvetësimit të territorit pas artit të rrugës, i cili prej kohësh është konsideruar si një mjet për përmirësimin e zonave urbane. Ky është ndoshta funksioni më i lartë i një forme arti të lindur në një marrëdhënie të fortë me kontekstin e saj urban dhe të aftë për të modifikuar imagjinatën e përbashkët, shpesh duke integruar elementë të mjedisit përreth dhe duke u bërë një mjet për mesazhe sociale, kulturore dhe mjedisore.

Projekti E-Distribuzione që lidh kabinat me artin e rrugës

Nga ky ndërgjegjësim niset edhe projekti E-Distribuzione që i shndërroi stendat dytësore të pranishme në ambientet publike në kanavacë reale ku artistët e rrugës mundën të përjetonin artin e tyre. Në synimet e rrjetit të shpërndarjes së energjisë elektrike, më i madhi në Itali, është një mënyrë për të gjallëruar rrethet dhe qoshet më gri të qytetit dhe për t’i dhënë një vlerë estetike dhe artistike objekteve industriale, atyre të kabinave, të cilat shpesh janë jo të integruara me peizazhin.

Arti i rrugës si mjet për mesazhe

Veprat e artit rrugor promovojnë bukurinë, flasin për qëndrueshmërinë, inovacionin, njerëzit dhe kulturën. E bëjnë përmes temave që kanë zgjedhur shkrimtarët. Aty janë “Cabine del Paradiso” për të festuar shtatëqind vjet nga vdekja e poetit hyjnor, Dante Alighieri. Ishte Danilo Pistone, i njohur ndryshe si Neve, ai që eksperimentoi me teknikat dhe gjuhët artistike tematike. Stendat artistike janë të shpërndara në të gjithë territorin italian. Ato variojnë nga Piemonte, ku në Novara është puna e “qiellit të kristaltë” deri në Basilicata, ku në San Fele është “Cielo di Saturno” për shpirtrat soditës, duke kaluar nga Pienza, ku “Il Cielo di Marte” ilustron vendin e Parajsës ku banojnë shpirtrat e atyre që luftuan.   


Copyright © Gazeta “Si”


Më Shumë