.png)
Prodhuesit francezë të konjakut po përballen me një krizë të thelluar, ndërsa tensionet tregtare mes Bashkimit Evropian, Kinës dhe SHBA-së kanë goditur dy nga tregjet më të rëndësishme të kësaj pijeje. Me 98% të prodhimit që eksportohet jashtë BE-së, sektori është veçanërisht i ekspozuar ndaj tarifave dhe pasigurive tregtare.
Që nga viti 2023, shitjet e konjakut kanë rënë nga rreth 230 milionë në 140 milionë shishe. Katër prodhuesit kryesorë, Rémy Martin, Hennessy, Martell dhe Courvoisier, janë detyruar të ulin porositë nga vreshtarët, pasi kërkesa në tregjet e huaja është dobësuar.
Goditja e parë e madhe erdhi nga Kina, tregu i dytë më i rëndësishëm pas SHBA-së, që përbën rreth 25% të eksporteve të konjakut. Përplasja tregtare nisi në kuadër të konfliktit mes BE-së dhe Kinës për automjetet elektrike. Pasi BE-ja vendosi tarifa ndaj makinave elektrike kineze, Pekini vendosi masa ndaj brandive evropiane, përfshirë konjakun francez.
Edhe pse disa prodhues të mëdhenj arritën marrëveshje për të shmangur tarifat më të larta, industria thotë se dëmi ishte bërë tashmë. Distributorët kinezë reduktuan porositë dhe konsumatorët u distancuan nga produktet franceze.
Më pas, një tjetër goditje erdhi nga SHBA-ja, që përfaqëson rreth gjysmën e eksporteve të konjakut. Pas vendosjes së tarifave amerikane ndaj produkteve evropiane në vitin 2025, një marrëveshje mes BE-së dhe Uashingtonit vendosi një tarifë prej 15% për shumicën e eksporteve evropiane drejt SHBA-së, përfshirë konjakun.
Industria franceze po kërkon që konjaku të përjashtohet nga këto tarifa, por deri tani nuk ka pasur përparim të dukshëm. Përfaqësuesit e sektorit thonë se tregu amerikan është thelbësor për rimëkëmbjen, ndërsa rikthimi në Kinë pritet të jetë më i vështirë.
Kriza po prek edhe vreshtarët. Këtë vit, thatësira ka ulur prodhimin me rreth 30 deri në 40% në disa zona, duke ndihmuar disi në përshtatjen e ofertës me kërkesën e dobët. Megjithatë, prodhuesit po përballen me dilema të vështira për të ardhmen e vreshtave të tyre.
Industria ka nisur skema financiare për heqjen e disa vreshtave, por interesi për shkuljen e përhershme ka qenë i kufizuar. Për shumë vreshtarë, një vresht nuk është thjesht tokë bujqësore, por një pasuri që mund të trashëgohet dhe të prodhojë për dekada.
Problemet e sektorit nuk kufizohen vetëm te prodhuesit e konjakut. Industria mbështet rreth 70 mijë vende pune direkte dhe indirekte në Francë, ndërsa aktiviteti ekonomik shtrihet te prodhuesit e fuçive, pajisjeve të distilimit, kompanitë e transportit dhe kontraktorët bujqësorë.
Përfaqësuesit e sektorit kërkojnë nga BE-ja një mekanizëm solidariteti që të kompensojë industritë e prekura nga pasojat e luftërave tregtare. Sipas tyre, nëse politika tregtare e Evropës synon të mbrojë një sektor, nuk mund të lërë pa mbështetje sektorë të tjerë që përfundojnë duke paguar koston e këtyre përplasjeve.
Kriza e konjakut po shihet kështu si një shembull i pasojave që mund të kenë konfliktet tregtare mbi industri të lidhura ngushtë me eksportet. Për një pije që prej shekujsh është pjesë e identitetit ekonomik dhe kulturor të Francës, pasiguria e sotme po shtrihet nga tregjet ndërkombëtare deri te vetë vreshtat e Charente-s.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje