A po mbërrin një pandemi e re? Një mi i vogël argjentinas transmeton virusin ‘Junín’

Gazeta Si – Në Argjentinë po shtohet shqetësimi lidhur me rritjen e rasteve të infeksionit të shkaktuar nga virusi Junín – një arenavirus përgjegjës për ethet hemorragjike argjentinase (AHF), një sëmundje infektive zoonotike serioze që u transmetohet njerëzve nga brejtësit e egër. Rezervuari natyror i virusit është Calomys musculinus, një lloj miu i fushave të thata.

Siç raportohet në një artikull të fundit nga gazeta “La Stampa”, në Argjentinë u regjistruan pothuajse 60 raste të konfirmuara në vitin 2022 – afërsisht trefishi i numrit të regjistruar pesë vite më parë. Në vitet 2024 dhe 2025, sëmundja shkaktoi vatra të reja dhe të paktën nëntë vdekje.

Megjithatë, nuk janë aq shumë shifrat e të infektuarve ato që shkaktojnë shqetësim, sa profili i personave të prekur: rasti më i fundit fatal përfshinte një grua që jetonte në qytetin e Rosarios, ndërsa rasti i mëparshëm ishte ai i një shoferi kamioni që kishte rezultuar pozitiv në vitin 2025.

Sipas gazetës “La Stampa” – e cila i referohet “The New York Times” – asnjëri prej tyre nuk kishte lidhje të drejtpërdrejtë me punën bujqësore, një sektor që më parë konsiderohej me rrezik të lartë.

Për shumë vite – që kur virusi u izolua për herë të parë në Argjentinë në vitin 1958 – sëmundja lidhej me zonat rurale dhe punën në ferma. Tani, megjithatë, profili i të prekurve duket se po ndryshon.

Rastet e përmendura, shpjegon gazeta, në fakt u identifikuan në mjedise krejtësisht të reja, siç janë zonat urbane.

Kjo e rikthen në qendër të vëmendjes konceptin e zoonozës – që u referohet sëmundjeve infektive të transmetuara, drejtpërdrejt ose tërthorazi, nga kafshët te njerëzit.

Këtu ndikojnë disa faktorë: nga njëra anë, ndërsa qytetet zgjerohen, ato shtrihen më tej drejt zonave rurale – më pranë tokave bujqësore – duke ngushtuar potencialisht distancën midis patogjenit (konkretisht, kafshës që mbart virusin) dhe njerëzve.

Edhe ndryshimet klimatike mund të ndikojnë në këtë rrjet ndërveprimesh. Temperaturat e larta, thatësirat, përmbytjet dhe ndryshimet në peizazh mund t’i shtyjnë kafshët, me kalimin e kohës, drejt habitateve të reja dhe të rrisin gjasat e kontaktit me njerëzit.

Për fat të mirë, kalimi nga një specie te tjetra nuk është një përfundim i pashmangshëm: i njohur si “spillover” (kalim ndërspecifik), ky proces përfaqëson transmetimin e një patogjeni nga kafsha te njeriu.

Ndonëse ky fenomen është relativisht i shpeshtë, në shumicën e rasteve nuk sjell pasoja. Megjithatë, duke pasur parasysh mundësitë në rritje për kontakte midis njerëzve dhe kafshëve, nuk mund të përjashtohet shfaqja e një varianti të aftë për t’u përhapur në mënyrë më efektive.