.png)
Nga Gazeta ‘Si’- Përplasja mes Gjermanisë dhe Italisë për mënyrën se si duhet trajtuar migracioni në Mesdhe po thellohet, këtë herë për rolin e anijeve private që shpëtojnë migrantët në det dhe për vendin ku duhet të dërgohen ata pas shpëtimit.
Debati u rikthye në qendër të vëmendjes pasi autoritetet italiane ndaluan për 45 ditë anijen gjermane të shpëtimit Sea-Watch 5 dhe gjobitën me 7.500 euro organizatën gjermane që e operon.
Masa erdhi pasi anija kishte shpëtuar gjashtë persona në Mesdhe më 13 gusht. Sipas Sea-Watch, ekuipazhi gjatë operacionit u përball edhe me një varkë të paidentifikuar të armatosur dhe dokumentoi vdekjen e tetë personave.
Ministria e Brendshme italiane argumentoi se anija nuk kishte njoftuar rojet bregdetare libiane për operacionin e shpëtimit. Sea-Watch e kundërshton këtë version dhe thotë se Qendra Italiane e Koordinimit të Shpëtimit Detar nuk e kishte udhëzuar ekuipazhin të kontaktonte autoritetet libiane. Organizata ka paralajmëruar se do ta apelojë vendimin.
Rasti është pjesë e një konflikti shumë më të gjatë mes Italisë dhe organizatave gjermane të shpëtimit në det. Në qendër të debatit është një pyetje themelore: a janë anijet private të shpëtimit një domosdoshmëri humanitare për të shpëtuar njerëzit në një nga rrugët më vdekjeprurëse të migracionit në botë, apo prania e tyre i inkurajon migrantët të ndërmarrin udhëtime të rrezikshme dhe u lehtëson punën trafikantëve?
Organizatat e shpëtimit e mohojnë kategorikisht këtë të fundit. Ato argumentojnë se operacionet e tyre shpëtojnë jetë dhe se nuk ka prova se prania e anijeve të OJQ-ve rrit numrin e kalimeve të Mesdheut. Edhe drejtori ekzekutiv i Frontex, Hans Leijtens, ka thënë se nuk ka parë prova për një të ashtuquajtur “faktor tërheqës”.
Në anën tjetër, politikanë konservatorë dhe të djathtë në Gjermani, përfshirë figura të CDU/CSU dhe AfD-së, i akuzojnë organizatat e shpëtimit se, edhe pa dashje, ndihmojnë rrjetet e trafikimit të migrantëve.
Kancelari gjerman Friedrich Merz ka argumentuar se shpëtimi në det duhet të jetë përgjegjësi e shtetit dhe jo e organizatave private.
Italia, ndërkohë, ka ashpërsuar prej vitesh rregullat për anijet e shpëtimit. Sipas legjislacionit të miratuar në vitin 2023, anijet duhet të drejtohen pa vonesë drejt portit që u caktohet pas një operacioni shpëtimi. Organizatat humanitare kundërshtojnë këtë politikë, pasi portet e caktuara mund të ndodhen qindra kilometra larg zonave ku ndodhin shpëtimet, duke kufizuar mundësinë e tyre për të ndërhyrë në raste të tjera emergjente.
Sipas Sea-Watch, që nga viti 2023 autoritetet italiane kanë ndaluar 44 herë anije civile shpëtimi, duke i mbajtur jashtë operacioneve për një total prej më shumë se 960 ditësh.
Kush duhet t’i presë migrantët e shpëtuar?
Një nga pikat kryesore të konfliktit është destinacioni i personave të shpëtuar. Anijet e OJQ-ve zakonisht i çojnë migrantët në portet evropiane dhe jo në Libi, pasi Kombet e Bashkuara nuk e konsiderojnë Libinë një vend të sigurt për kthimin e migrantëve.
Pikërisht këtu përplasen edhe argumentet e Italisë me ato të organizatave humanitare. Autoritetet italiane kërkojnë bashkëpunim me rojet bregdetare libiane, ndërsa OJQ-të refuzojnë ta konsiderojnë Libinë një destinacion të sigurt, duke iu referuar akuzave të shumta për abuzime ndaj migrantëve dhe azilkërkuesve.
Përplasja nuk kufizohet vetëm te anijet e shpëtimit. Marrëdhëniet mes Romës dhe Berlinit janë tensionuar edhe për rikthimin e migrantëve sipas rregullave të Dublinit.
Gjermania po kërkon që Italia të marrë mbrapsht azilkërkuesit për të cilët konsiderohet përgjegjëse, pasi kanë hyrë fillimisht në BE përmes territorit italian.
Italia, e cila prej vitesh kundërshton këto transferime duke argumentuar se sistemi i saj i pritjes është nën presion, ka refuzuar rreth 80 mijë kërkesa nga vende të tjera evropiane për marrjen mbrapsht të migrantëve që nga viti 2023. Që prej hyrjes në fuqi të rregullave të reja të BE-së për migracionin në qershor, Roma nuk ka pranuar asnjë migrant nga Gjermania.
Zëvendëskryeministri italian Matteo Salvini ka lidhur drejtpërdrejt çështjen e kthimeve me aktivitetin e OJQ-ve gjermane, duke argumentuar se Italia nuk duhet të marrë migrantë mbrapsht ndërsa anijet gjermane vazhdojnë t’i sjellin ata në brigjet italiane.
Sipas Ministrisë së Brendshme italiane, organizatat gjermane kanë sjellë rreth 22,500 migrantë në Itali që prej ardhjes së qeverisë së Giorgia Melonit në pushtet në tetor 2022. Shifra përbën më shumë se gjysmën e migrantëve të sjellë në Itali nga anijet private të shpëtimit gjatë kësaj periudhe.
Tashmë, ministrat e Brendshëm të dy vendeve, Matteo Piantedosi dhe Alexander Dobrindt, pritet të takohen në javët e ardhshme në përpjekje për të gjetur një zgjidhje për mosmarrëveshjen.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje