.png)
Nga Gazeta Si- Fitorja 1-0 e Spanjës ndaj Argjentinës pas kohës shtesë në finalen e Kupës së Botës 2026 nuk solli vetëm një tjetër yll në fanellën e ‘La Roja’, por edhe një ndjenjë të fortë deja vu. Teksa sekondat e fundit të ndeshjes po numëroheshin dhe gjyqtari i dha fund finales, shumë tifozë u kthyen me mendje te triumfi historik i vitit 2010 në Afrikën e Jugut.
Ngjashmëritë mes dy brezave kampionë janë të shumta. Në të dyja rastet, Spanja mbërriti në finale duke dominuar kundërshtarët përmes kontrollit të topit dhe një futbolli teknik e të bukur. Përballë kishte skuadra që u përpoqën ta ndalnin ritmin e saj me lojë fizike dhe agresive, por sërish spanjollët gjetën golin vendimtar në kohën shtesë për të ngritur trofeun më të rëndësishëm në futboll.
Edhe aspekti emocional ishte i pranishëm. Në vitin 2010, kombëtarja luajti me kujtimin e Dani Jarque, ish-kapitenit të Espanyolit që humbi jetën në moshën 26-vjeçare. Në vitin 2026, skuadra ia kushtoi suksesin edhe María Caamano, tifozes së re spanjolle që ndërroi jetë pas një beteje me kancerin.
Një identitet që nuk ndryshon
Suksesi i Spanjës nuk ishte rastësi. Ai ishte vazhdimësia e një filozofie futbolli që nisi me epokën e artë 2008-2012, u ringjall me triumfin në Euro 2024 dhe kulmoi me titullin botëror të vitit 2026.
Në fillim pritej që skuadra e Luis de la Fuente të mbështetej te shpejtësia dhe talenti i Lamine Yamal dhe Nico Ëilliams në krahë. Por dëmtimet e dy yjeve ndryshuan planet dhe detyruan trajnerin të rikthehej te ADN-ja tradicionale e futbollit spanjoll: dominimi absolut në mesfushë.
Trajneri ndërtoi një skuadër që kontrollonte ritmin e lojës përmes posedimit të topit, duke rikthyer stilin e famshëm “tiki-taka”, ndërsa priste rikuperimin gradual të lojtarëve ofensivë.
Një nga armët më të forta të Spanjës ishte mbrojtja. Skuadra pësoi vetëm një gol gjatë gjithë turneut, duke vendosur një rekord të ri në formatin e zgjeruar të Kupës së Botës.
Aymeric Laporte, Pau Cubarsi, i shpallur Lojtari i Ri i Turneut, Pedro Porro dhe Marc Cucurella krijuan një repart mbrojtës pothuajse të pakalueshëm përpara portierit Unai Simon.
Megjithatë, zemra e skuadrës ishte Rodri. Mesfushori i Manchester City dominoi çdo ndeshje me qetësinë, vizionin dhe inteligjencën e tij taktike, duke fituar me meritë çmimin “Topi i Artë” si lojtari më i mirë i Kupës së Botës 2026.
Pas minutave të para të ekuilibruara, Spanja mori kontrollin e plotë të finales. Posedimi i topit kaloi mbi 65%, ndërsa rastet për gol u shtuan vazhdimisht.
Argjentina, e njohur për lojën e saj fizike dhe intensive, u detyrua të ndiqte topin për pjesën më të madhe të ndeshjes. Frustrimi u reflektua edhe me kartonin e kuq të Enzo Fernandez në prag të kohës shtesë.
Edhe pse me një lojtar më pak, Argjentina luftoi deri në fund dhe iu afrua penalltive. Spanjës iu anulua edhe një gol për një faull të diskutueshëm ndaj Mikel Merinos, duke e bërë finalen edhe më dramatike.
Kur gjithçka dukej se po shkonte drejt penalltive, në skenë doli Ferran Torres.
Sulmuesi i Barcelonës kishte zhvilluar një turne zhgënjyes, kishte humbur raste të shumta dhe kishte humbur vendin e titullarit. Megjithatë, në momentin më të rëndësishëm të sezonit, ai shfrytëzoi një asist të Nico Ëilliams dhe shënoi golin që vulosi titullin botëror për Spanjën.
Në minutat e fundit Argjentina tentoi gjithçka për të barazuar, por mbrojtja spanjolle rezistoi deri në vërshëllimën e fundit.
Spanja e mbylli Kupën e Botës si skuadra më e mirë e turneut, duke fituar falë identitetit të saj futbollistik, disiplinës taktike dhe cilësisë teknike.
Ndoshta loja e saj nuk ishte gjithmonë spektakolare për tifozët neutralë, por ishte dëshmia se futbolli i ndërtuar mbi posedimin, organizimin dhe talentin vazhdon të shpërblehet në nivelin më të lartë.
Triumfi i vitit 2026 nuk ishte vetëm një tjetër titull botëror. Ishte një homazh për brezin legjendar të vitit 2010 dhe një mbyllje ideale për një nga Kupat e Botës më emocionuese dhe cilësore të zhvilluara ndonjëherë.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje