Rënia e Pam Bondit / E mbrojti Trumpin nga shkarkimi, por gaboi me dosjet ‘Epstein’

Gazeta Si – “Lista e klientëve të Epstein është pikërisht këtu, në tavolinën time”. Në shkurt të vitit 2025, Pam Bondi, sapo ishte ulur në tavolinën e madhe ku dikur qëndronte Robert Kennedy.

Prokurorja e Përgjithshme, përgjegjëse për ndjekjen penale të popullit amerikan, në thelb dha dorëheqjen nga posti i saj në atë moment.

Gjashtëdhjetë vjeçe, avokate me tridhjetë vjet përvojë, ish-prokurore në Qarkun Hillsborough, Florida, pastaj Prokurore e Përgjithshme e Shtetit (gruaja e parë që mbante këtë pozicion), ajo kishte bërë një nga gabimet më të rënda për një avokate, një gabim që duhej shmangur absolutisht gjatë një gjyqi: kishte bërë një deklaratë që jo vetëm nuk e ndihmoi, por i hapi hapësira të gjera kundërshtarëve të saj për të përshkuar.

Sepse që nga ai moment, Bondi nuk i la më kurrë dosjet e mëdha të “Epsteint” “në tavolinën time”, të cilat i mbetën të ngjitura deri më 2 prill 2026 (më 14 prill ajo duhej të dëshmonte para Kongresit dhe kjo do të kishte qenë një masakër politike: të paktën Trump ia hoqi atë problem, duke e shkarkuar).

Ajo ishte përpjekur të publikonte dosjet e ministrisë mbi vrasjet e JFK-së dhe Martin Luther King-ut, një arkeologji e pakuptimtë që do të hidhej në kazanin e internetit me shpresën se presioni do të lehtësohej, por të gjithë vazhdonin të kërkonin dosjet e Epstein-it.

Së pari refuzimi, pastaj deklaratat kontradiktore – ato nuk përmbajnë asgjë, ose më saktë, po, por ka foto të pornografisë së fëmijëve që nuk mund të publikohen për të mbrojtur viktimat – Trump nuk shfaqet, ose më saktë, shfaqet, ose ndoshta.

Në fakt, është mrekulli që Bondi ka rezistuar deri dje. Si? Trump nuk e rrethon gjithmonë veten me personalitete të nivelit të lartë – prandaj Sekretari i Shtetit, Marco Rubio dhe Sekretari i Thesarit, Scott Bessent bien në sy: ata janë padyshim kompetentë – por ai e vlerëson besnikërinë mbi të gjitha.

Dhe askush nuk ishte më besnik se Bondi, e cila e mbrojti atë me forcë gjatë dy shkarkimeve me të cilat u përball në mandatin e tij të parë, gjithmonë në ballë të mbështetësve më të zjarrtë të Trump.

Do të kishte qenë e ndërlikuar ta “prisje” atë përpara publikimit të malit me dosje – për më tepër plot me redaktime – të hedhura ndaj publikut, dhe do të kishte qenë e turpshme ta hidhje menjëherë më pas.

Sigurisht, publikimi pati efektin e hedhjes në të njëjtin kazan të pedofilëve të provuar si Epstein, njerëzve që i shpëtuan ndjekjes penale vetëm, sepse kishin vdekur që atëherë, dhe të tjerëve që ishin sigurisht të pamatur ose arrogantë duke vazhduar të frekuentonin Epstein, por që nga dosjet nuk duket se kanë kryer krime të ndëshkueshme.

Gjashtëdhjetë vjeç, e lindur në Tampa, studente në Universitetin e Floridës, jashtëzakonisht mbrojtëse e privatësisë së saj (ka një partner që nuk shfaqet kurrë), dy martesa, dy divorce, pa fëmijë, por me kalimin e viteve ka adoptuar një fis qensh endacakë (“Janë fëmijët e mi”, bën shpesh shaka ajo: dikur sillte një qen që kërkonte shtëpi në mbledhjet e kabinetit në Florida për të inkurajuar adoptimet).

Duke lënë mënjanë qentë, pasioni i saj i vërtetë është sporti: një tifoze e madhe e Florida Gators (futboll kolegji), Tampa Bay Buccaneers (futboll NFL) dhe Tampa Bay Lightning (hokej), ajo shpesh shfaqet në ndeshje kur kthehet në shtëpi.

Përshtati: Gazeta “Si”