.png)
Në fund të viteve 1970, qeveria amerikane çrregulloi industrinë e linjave ajrore, duke hequr kontrollin federal mbi tarifat, linjat dhe hyrjen e linjave ajrore të reja në treg.
Si rezultat, një mori linjash ajrore të reja u shfaq nga vitet 1980 e tutje, dhe disa prej tyre ishin veçanërisht të pazakonta. Le t’i hedhim një sy.
Një linjë ajrore për kafshët (Pet airways)
E themeluar në vitin 2009 në Delray Beach, Florida, Pet Airways ishte një linjë ajrore e dedikuar ekskluzivisht për kafshët shtëpiake të tilla si macet dhe qentë — ose fluturuesit, siç i quanin ata.
Ata fluturuan, pa pronarët e tyre, në kabinën kryesore të avionëve të përshtatur posaçërisht për ta.
Çdo avion mund të mbante rreth 50 kafshë shtëpiake, me kujdestarë kafshës që i kontrollonin ato çdo 15 minuta.
Ideja ishte që pronarët e shqetësuar të kafshëve shtëpiake do të preferonin të fluturonin kafshët e tyre përmes një linje ajrore të dedikuar në vend që t’i mbanin ato në bordin e fluturimit të tyre në vendngarkimin e ngarkesave, një praktikë që uebsajti i Pet Airëays e përshkroi si “të rrezikshme”, duke përmendur temperaturën ekstreme dhe mungesën e ndriçimit të duhur.
Linja ajrore operoi për rreth dy vjet, duke u shërbyer një duzinë qyteteve të SHBA, duke përfshirë Nju Jorkun, LA, Denverin, Çikagon dhe Atlantën. Tarifat fillonin nga 150 dollarë dhe mund të shkonin deri në 1200 dollarë në varësi të madhësisë së kafshës.
Linja e Hooters, zinxhiri i restoranteve
Në vitin 2002, Robert Brooks, kryetar i zinxhirit të restoranteve Hooters, bleu Pace Airlines, një transportues charter me një flotë prej tetë avionësh, kryesisht Boeing 737. Vitin tjetër ai e ktheu atë në Hooters Air, një linjë ajrore e krijuar pas zinxhirit të restoranteve.
Dallimi i tij ishte, përveç modelit të ngjyrës portokalli të ndezur se dy të ashtuquajturat “vajza Hooters” ishin në bord, duke u përzier me pasagjerët të veshura me të njëjtin crop-top- dhe pantallona të shkurtra “uniforme” portokalli të popullarizuara nga restorantet.
Linja ajrore ishte e bazuar në Myrtle Beach, Karolina e Jugut, një pikë e nxehtë pushimesh e njohur për fushat e saj të golfit dhe vendpushimet bregdetare, të cilat kishin humbur trafikun e drejtpërdrejtë të linjës ajrore në ristrukturimin e përgjithshëm të aviacionit tregtar pas 11 shtatorit.
Megjithatë, ajo kurrë nuk ishte mjaft e suksesshme për të fituar para dhe pushoi së funksionuari në fillim të vitit 2006, për shkak të rritjes së çmimeve të karburantit pas uraganeve Katrina dhe Rita.
Linja ajrore e Zotit
Nuk ka rreptësisht alkool në bord. Vetëm filma fetarë në shfaqje dhe një e katërta e tarifave kushtuar financimit të punës misionare: këto ishin tiparet unike të The Lord’s Airline, e themeluar nga biznesmeni Ari nga Neë Jersey.
Plani ishte që të kishte tre fluturime javore nga Miami në aeroportin Ben Gurion në Izrael, duke ofruar një rrugë direkte për në Jerusalem, rreth 30 milje larg.
Në atë kohë, pelegrinët fetarë që kërkonin të arrinin në Tokën e Shenjtë duhej të kapnin një fluturim lidhës për në Nju Jork. “Rusët kanë linjën e tyre ajrore. Britanikët kanë një. Po ashtu edhe Playboy. Pra, pse Zoti nuk duhet të ketë një linjë ajrore krejt të tijën?” Marshall tha në vitin 1986, sipas Associated Press.
Sidoqoftë, deri në vitin 1987, linja ajrore nuk kishte arritur të kualifikohej për një licencë FAA për shkak të modifikimeve të papërfunduara dhe punëve të mirëmbajtjes në avion. Investitorët u bënë nervozë dhe e hoqën Marshallin, duke instaluar një bord të ri drejtorësh për t’i çuar gjërat përpara.
Një linjë ajrore ku konsumohej duhani
FAA e ndaloi duhanin në të gjitha fluturimet e brendshme në SHBA në vitin 1990, por Ëilliam Ëalts dhe George Richardson, dy sipërmarrës nga Brevard County në Florida, nuk ishin të lumtur për këtë. Në fillim të vitit 1993 ata vendosën të anashkalojnë rregullin duke krijuar një linjë ajrore të bazuar në një klub privat. Kërkonte një tarifë anëtarësimi prej 25 dollarësh dhe ishte e hapur vetëm për personat mbi 21 vjeç.
Linja ajrore ishte menduar të bazohej në aeroportin rajonal të Bregut të Hapësirës në Titusville, Florida, dhe plani ishte që të ofronte biftekë dhe hamburgerë në bord me një pjesë të cigareve falas.
Pothuajse një vit pasi u njoftua, megjithatë, linja ajrore ende nuk kishte licencë dhe as aeroplan, dhe megjithëse themeluesit thuhet se kishin mbledhur mbi 5000 anëtarësime, rregullatorët i mohuan Smokers Express licencën për të operuar.
Në vitin 2006, ideja u rinovua nga sipërmarrësi gjerman Alexander Schoppmann, i cili deklaroi synimin për të hapur Smoker’s International Airways, ose shkurt SmintAir.
Schoppmann, i cili pinte 30 cigare në ditë, donte të niste një shërbim të përditshëm midis Tokios dhe Dusseldorfit, qytetit të tij të lindjes, shtëpia e një numri të madh të emigrantëve japonezë dhe zyrave evropiane të qindra kompanive japoneze.
Të dy vendet kishin ende një numër të konsiderueshëm duhanpirësish në atë kohë. Megjithatë, SmintAir pësoi të njëjtin fat si Smokers Express: nuk arriti të mbledhë kapitalin e nevojshëm për të filluar operacionet dhe nuk u shfaq kurrë.
Burimi: CNN Travel/ Përshtati: Gazeta Si
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
