.png)
Gazeta Si – “Lufta në Lindjen e Mesme vazhdon dhe kaosi po përhapet. Çmimet e naftës po rriten. Uashingtoni mund të heqë sanksionet ndaj naftës bruto ruse. Por kush është fituesi i vërtetë?”. Kryeministri polak Donald Tusk e ngriti këtë pyetje provokuese dje në “X”.
Duke lexuar raportet diplomatike dhe ushtarake të ditëve të fundit, lind dyshimi: Moska po përfiton nga situata.
Ose, të paktën, po përpiqet ta bëjë këtë. Ndërsa është e besueshme që vrasja e udhëheqësit suprem të Iranit, udhëheqësit shpirtëror dhe politik të botës shiite, ka shkaktuar paranojë të madhe tek Putini në lidhje me jetëgjatësinë e tij, ka të ngjarë gjithashtu ta ketë shtyrë atë të reflektojë mbi mbijetesën e tij fizike dhe politike. Dhe kjo, katër vjet pas pushtimit, është e lidhur në mënyrë të pashmangshme me dorëzimin e Ukrainës.
Strategjia e përdorur nga Moska për Venezuelën dhe, madje edhe më herët, Sirinë, të dyja vende nën sferën e ndikimit të Rusisë, mund të funksionojë edhe për Iranin: duke e lënë Uashingtonin të lirë të veprojë, duke mbrojtur vetëm interesat e tij më të rëndësishme ushtarake dhe ekonomike, duke hequr dorë nga mbrojtja e aleatit të tij, por duke kërkuar një kompromis.
Irani mund të bëhet një kartë e mirë për Carin për të luajtur dhe për të bindur më në fund Trumpin të braktisë Kievin.
Dhe është në këtë kuptim që mund të interpretohet telefonata që presidenti rus i bëri homologut të tij iranian, Masoud Pezeshkian të premten në mbrëmje, në të cilën Cari i kërkoi njërit prej aleatëve të tij kryesorë, nën sulm për shtatë ditë, të pezullonte bombardimet hakmarrëse.
Një veprim i mirë? Sipas “Bloomberg”, Thesari Amerikan ka lehtësuar sanksionet e naftës ndaj Kremlinit, duke u lejuar rafinerive indiane të blejnë miliona fuçi naftë bruto ruse deri në fillim të prillit.
Kjo është një fitore e parë për Putinin, i cili prej kohësh po përballet me sanksionet dhe sulmet ndaj flotës së tij në hije.
Pastaj është aspekti ushtarak dhe i inteligjencës. Dhe këtu, Moska po miraton të njëjtën strategji të vjetër. Në tryezën diplomatike, ajo thotë një gjë.
Prapa skenave (dhe në terren), ajo bën një tjetër. Që nga e shtuna e kaluar, raporton “Washington Post”, Rusia thuhet se i ka komunikuar Iranit pozicionet e bazave, anijeve luftarake dhe avionëve amerikanë, si dhe qendrave të komandës, radarëve dhe stacionit të CIA-s në ambasadën në Riad.
Nuk ka gjasa që Irani të mund të godasë objektiva të kësaj madhësie, duke pasur parasysh aftësitë e tij të kufizuara satelitore.
Ka më shumë të ngjarë që Kremlini, pasi e ka përsosur synimin e tij gjatë katër viteve të luftës në Ukrainë, t’i ketë kaluar imazhe satelitore dhe koordinata regjimit të tij aleat.
Sipas “Forbes”, Rusia pothuajse me siguri i furnizoi Iranit sisteme komunikimi anti-satelitore muajin e kaluar.
Dhe kjo nuk është e gjitha. Kremlini gjithashtu u furnizoi ajatollahëve automjete të blinduara “Spartak” dhe softuer për njohjen e fytyrës të përdorur për të shuar protestat e brendshme.
Përpjekja e Putinit për të përdorur Teheranin si një gur shahu në konfliktin ukrainas, mund të mos jetë domosdoshmërisht një sukses.
Shtëpia e Bardhë e ka hedhur poshtë ndërhyrjen ruse dhe kineze në konflikt si të parëndësishme. Megjithatë, pas ditëve të para të luftës, preciziteti i Teheranit kundër objektivave ushtarake amerikane duket se është zvogëluar.
Dhe natën midis të shtunës dhe të dielës, pas një jave heshtjeje, sulmet ruse mbi Ukrainën rifilluan, me më shumë se dhjetë viktima në Kharkiv.
Ndoshta rastësi. Por në një tabelë shahu gjithnjë e më të nxehtë, supozimi se një lëvizje nuk është rezultat i një tjetre është, për të thënë të paktën, një rrezik që askush në Kiev nuk është i gatshëm ta marrë.
Nuk është rastësi që dje, Shtabi i Përgjithshëm i Ukrainës njoftoi se kishte goditur një vend rus të përdorur për ruajtjen, përgatitjen dhe lëshimin e dronëve “Shahed” të prodhuar në Iran pranë aeroportit të Donetskut.
Armët e përdorura ishin raketat franko-britanike SCALP (Storm Shadow) dhe raketat amerikane ATACMS. Një mesazh shumë i qartë për Kremlinin.
Marrë nga: “Corriere della Sera”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje