Si ndikon tek artistët censura në mediat sociale?

Nga Gazeta Si – Censura mundon artistët në rrjetet sociale. Ata bëjnë një pyetje logjike: Nëse arti im censurohet, a do të parandalojë mbështetjen dhe njohjen në botën e artit? Fatkeqësisht, ky shqetësim po bëhet realitet për shumë artistë që censurohen në Instagram dhe pasojat mund të komprometojnë të gjithë industrinë siç e njohim ne.

Media sociale ka ndryshuar në mënyrë të pamohueshme botën e artit, duke i lejuar artistët të ndajnë, të lidhen dhe të kenë akses në mundësi si kurrë më parë. Ai u dha shumë artistëve një shans për t’u përballur me standardet tradicionale në një shkallë mbresëlënëse, duke krijuar hapësirë për zërat dhe trupat e margjinalizuar. Por, në realitet, këta artistë shpesh përballen me “udhëzimet e komunitetit” që (pavarësisht se lejojnë në mënyrë eksplicite lakuriqësinë në art), u mungon nuanca për të dalluar artin nga turpësia, dhe për këtë arsye rezulton në censurë të gjerë të krijuesve të margjinalizuar.

Një artist i tillë, Robert Andy Coombs, është një “artist homoseksual, me aftësi të kufizuara”, i vetë-përshkruar i njohur, i cili është i hapur për censurën e vazhdueshme të punës së tij në mediat sociale. Me gjithë respektin e përhapur për artin e tij, në Instagram ai thotë se ai është “i kufizuar në vetëm disa imazhe që unë mund t’i shfaq… dhe nëse jam në një shfaqje në grup, ata nuk mund të promovojnë punën time sepse do të censurohet”. Coombs thotë se gjatë kohës së tij në programin Yale Photography MFA ai bëri lidhje domethënëse me artistë me ndikim, por ata nuk mund të ndajnë vlerësimin e tyre për punën e tij në të njëjtën mënyrë si me studentët e tjerë, duke e vënë atë në një disavantazh legjitim.

Pavarësisht ‘mea culpas’ periodike për artistët e famshëm, Instagram ka bërë shumë pak për të adresuar shqetësimet e artistëve të censuruar ndër vite. Qasja e tyre e pakujdesshme ndaj artistëve është komplikuar me miratimin e SESTA/FOSTA, ligje që tani i bëjnë platformat përgjegjëse për materialet e turpshme seksuale të postuara nga përdoruesit. Duke qenë i kujdesshëm, Instagram po synon çdo material që mund të konsiderohet edhe nga distanca seksualisht eksplicite – domethënë, çdo imazh që përfshin trupin e zhveshur. Sulmet kundër artit dhe artistëve çojnë jo vetëm në fshirjen e postimeve dhe llogarive, por edhe në ndalimin e hijeve, gjë që kufizon shtrirjen e një llogarie deri në pikën e kotësisë.

Ndërsa llogaritë e artistëve preken, po ashtu janë edhe llogaritë që ndajnë punën e tyre. Tiffany Cole, një artiste që vazhdimisht lufton me censurën në Instagram, e përshkruan: “Si duhet të punojmë në këtë mjedis, kur pikturat dhe fotografitë tona të censuruara konsiderohen shumë të dëmshme për t’u ndarë? Nëse një galeri nuk është në gjendje të ndajë punën e artistëve që ata zgjedhin, atëherë ne nuk mund të pretendojmë se kjo nuk ka ndikim në atë me kë mund të zgjedhin të punojnë”.

Censura është një prani e afërt në mediat sociale dhe që vazhdon të rritet. Artistët e censuruar jo vetëm që humbin mundësinë për të ndarë punën e tyre. Por humbin mundësinë për t’u promovuar nga një botë arti e penguar edhe nga ky ankth. Institucionet pretendojnë se mbështesin artistët e margjinalizuar. Por ku janë zërat e tyre të fuqishëm në ndikimin në rritje të censurës së mediave sociale? A ndodh, ashtu siç kanë frikë artistët, që rreziqet e mundshme po i mbajnë ata të heshtur?

Marrë nga The Artnewspaper, përshtati në shqip Gazeta Si