Sfida e Elon Musk si drejtues i Twitter

Blerja e Twitter-it nga Elon Musk ngre disa pyetje: a është e drejtë që burri më i pasur në botë të posedojë një platformë kaq të rëndësishme të debatit publik? A është ligjor vendimi i tij për të hequr nga puna kaq shumë punonjës në pak ditë? A mund të bëjë Twitter para duke kaluar nga një model biznesi i bazuar në reklama në një model të bazuar në abonim?

Por është gjithashtu dhe një test ekstrem për një lloj të caktuar menaxhimi. Mënyra se si ai mendon për punën, vendimmarrjen dhe rolin e CEO-s, Musk po noton kundër rrymës.

Sjellja e tij kundrejt punonjësve është një shembull i qasjes së tij kulturore. Për një futurist si Musk, ai është një shef i stilit të vjetër. Atij nuk i pëlqen puna nga shtëpia: më herët gjatë vitit i dërgoi një email punonjësve të Tesla, që të shkojnë në zyrë të paktën 40 orë në javë. Çdokush që mendon se kjo nuk është e përshtatshme mund “të pretendojë të punojë nga diku tjetër”, – shkroi ai në Twitter.

Cilado të jetë baza ligjori ku ai u mbështet për të pushuar kaq shumë punonjës, metoda është brutale. Njerëz të hequr nga llogaritë e korporatës, karriera iu mbyll me një email jopersonal, gjysma e fuqisë punëtore u zhduk me një shkëndijë. Sikur personazhi Thanos vendosi të bëjë biznes me dorën e tij.

Për ata që mbeten, është më e vështirë. Të brendshëm thonë se një nga veprimet e para të Musk në firmë ishte anulimi mujor i “ditëve të pushimit” në të gjithë firmën. Modeli i shefit modern tenton të jetë një shef me ego të ulët dhe dhembshuri që u jep njerëzve autonomi. Dikush nuk e kuptoi mirë.

Kritikët e tij duhet të pranojnë se qasja “kështu si them unë”, ka funksionuar më parë. Në firmat e tij të tjera, si Tesla dhe SpaceX, Musk nuk ka ofruar empati, por ka ofruar një sens qëllimi të madhësisë së planetit, nga popullarizimi i automjeteve elektrike deri te kolonizimi i Marsit. Nëse kjo funksionon në Twitter, mbetet për tu parë. Vizioni i tij për një “qytet digjital” me fjalë të lirë është i madh. Por ai nuk po merret me ngarkim drush, por po synon të rregullojë një biznes ku gjykimi dhe politika kanë rëndësi po aq sa inxhinieria.

Mënyra se si Musk merr vendime nuk respekton konsensusin.

Është bërë relativisht pak kërkime mbi mënyrën se si drejtuesit i bëjnë zgjedhjet e tyre, por një punim i punës në Shkollën e Biznesit të Harvardit, i botuar në vitin 2020, bëri bujë duke pyetur 262 studentë të vetë shkollës se si e bënin strategjinë.

Autorët e punimit zbuluan një gamë të gjerë qasjesh, me disa menaxherë që ndjekin instinktin dhe të tjerë duke përdorur procese shumë të formalizuara. Por studiuesit zbuluan se bosët që përdorin procese më të strukturuara priren të udhëheqin firma më të mëdha dhe me rritje më të shpejtë. Ata gjithashtu priren të marrin vendime më ngadalë. Musk dhe bashkëpunëtorët e tij janë në një kamp tjetër: të shpejtë, joformal dhe agresiv. Tashmë po shfaqen raporte për punonjësit e shkarkuar të Twitter që u kërkohet të kthehen.

Ai është joortodoks dhe në një tjetër mënyrë. Peter Drucker, i respektuar në mesin e mendimtarëve të menaxhimit, e përshkroi CEO-n si personin në organizatë që lidh botën e jashtme dhe punën e brendshme të kompanisë. Askush tjetër në firmë nuk është në gjendje të kombinojë këto perspektiva, tha Drucker.

Musk nuk po shërben aspak si urë dhe po e bën të parëndësishme dallimin midis pjesës së brendshme dhe të jashtme të kompanisë. Marka dhe pasuria e tij personale janë të lidhura pazgjidhshmërisht me firmat e tjera që ai drejton. Në Twitter ai po shkon edhe më tej, duke hedhur idetë e produkteve në burimin e tij në Twitter, duke anketuar audiencën për pikëpamjet e tyre dhe duke ofruar komente në kohë reale se si po shkojnë gjërat. Dhe Twitter në vetvete është një platformë në të cilën të gjithë – përdoruesit, ish-punonjësit, njerëzit që themeluan firmën, politikëbërësit dhe ekspertët – dalin publikisht për të thënë se si po shkojnë gjërat. Nuk ka shumë gjëra nga brenda për të folur.

Ju mund të kundërshtoni që Musk është një i vetëm. Kur bëri ofertën e tij për herë të parë për të blerë Twitter, ai tha qartë se nuk ishte për shkak të një arsyetimi ekonomik. Ai më vonë u përpoq të largohej plotësisht nga transaksioni. Historia e një pronari miliarder të një platforme të mediave sociale ka pak të përbashkëta me sfidat që preokupojnë drejtuesit me rrogë në firmat publike. Ndoshta po, por nëse Musk bën një tjetër sukses të sipërmarrjes së tij të fundit duke u treguar brutal me fuqinë e tij punëtore, duke anashkaluar seancat e PowerPoint dhe duke menaxhuar me meme, do të ketë ende nevojë për një diplomë në menaxhim. /TheEconomist. Përshtati: Gazeta “Si”

Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.