.png)
Gjenetika mund të ndihmojnë në shpjegimin e pse pacientët reagojnë ndryshe ndaj ilaçeve të njohura për humbje peshe, sipas një studimi të ri.
Ilaçet për humbje peshe si Ozempic, Mounjaro dhe Zepbound kanë transformuar menaxhimin e peshës dhe kujdesin ndaj obezitetit.
Megjithatë, ato nuk janë po aq efektive për të gjithë pacientët- disa humbasin më pak se 5% të peshës së tyre trupore, ndërsa të tjerë humbasin më shumë se 20%.
Gjenetika mund të luajë një rol kyç në arsyen pse këto ilaçe për humbje peshe funksionojnë më mirë për disa njerëz sesa për të tjerët, duke përfshirë edhe ndryshimin e efekteve anësore, kanë zbuluar studiuesit nga Instituti i Kërkimeve ‘23andMe’ në Britani.
“Tregu është i mbushur me mbështetje dhe ilaçe për humbje peshe, por qasja ndaj menaxhimit të peshës është zakonisht një metodë prove dhe gabimi”, thotë Noura Abul-Husn, drejtoreshë mjekësore në Institutin e Kërkimeve.
“Kjo mund t’i bëjë njerëzit të fillojnë trajtimin me një shkallë të lartë pasigurie dhe pritje jorealiste në lidhje me efikasitetin dhe efektet anësore të mundshme.”
Agonistët e receptorit GLP-1 janë një klasë ilaçesh që i bëjnë njerëzit të ndihen të ngopur për më gjatë duke imituar efektet e hormonit GLP-1, të cilin trupi e prodhon natyrshëm dhe ndihmon në rregullimin e oreksit dhe sheqerit në gjak.
Studimi, i botuar në revistën Nature, analizoi shënuesit gjenetikë dhe përvojat e pacientëve duke përdorur ilaçet GLP-1. Më pas identifikoi një sërë variantesh gjenetike që mund të ndihmojnë në shpjegimin pse përgjigjet ndaj ilaçeve për obezitetin ndryshojnë midis pacientëve.
Hulumtuesit analizuan të dhëna nga pothuajse 28,000 pjesëmarrës që kishin përdorur disa nga ilaçet më të zakonshme për humbje peshe të paktën një herë. Pjesëmarrësit raportuan se kishin marrë ilaçe GLP1 për një mesatare prej 8.3 muajsh.
Ata zbuluan se një variant i gabuar në GLP1R ishte i lidhur me efikasitet më të lartë të ilaçeve GLP-1. Njerëzit që mbanin një kopje të variantit të receptorit GLP-1 humbën, mesatarisht, 0.76 kilogramë më shumë gjatë një mesatareje prej tetë muajsh trajtimi sesa njerëzit që nuk kishin kopje.
Jo gjithçka ka të bëjë me gjenetikën
Autorët e studimit i konsiderojnë gjetjet si hapje të derës për trajtim të personalizuar, por paralajmërojnë se nevojiten më shumë kërkime.
Sipas Marie Spreckley, menaxhere e programit të kërkimit në Universitetin e Kembrixhit, e cila nuk mori pjesë në studim, rezultatet ofrojnë prova biologjikisht të besueshme se variacionet gjenetike kontribuojnë në ndryshueshmërinë në përgjigje.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje