.png)
Gazeta Si – Makina të djegura, gjak në trotuar, mure dhe çati të dëmtuara nga copa, dritare dhe dyer të shpërthyera.
Kjo është skena e shpërthimit në parkingun e makinave të spitalit Al-Ahli në Rripin e Gazës. Paraditen e djeshme punonjës shëndetësorë dhe vullnetarë po përpiqeshin të pastronin zonën.
“Mbi një mijë persona të zhvendosur ishin në oborr në orën 18:59 të mbrëmjes tjetër, kur raketa shpërtheu me gjithë fuqinë e saj. Një re zjarri dhe copash që nuk lanë asnjë shpresë për njerëzit që ndodheshin pranë zonës. Viktimat janë gjithashtu në mesin e rreth 600 pacientëve dhe punonjësve të kujdesit shëndetësor që ndodheshin në objekt. Po punohet për identifikimin e trupave, gjymtyrët e njerëzve të vdekur janë ende të shpërndara në zonë”, shpjegon Rushdi Abualouf, reporteri lokal i BBC-së që shkoi në vendngjarje.
Nuk ka gazetarë të huaj, duhet të mbështetemi në burime vendase. Ministria e Shëndetësisë e Gazës, e kontrolluar nga Hamasi, përditësoi numrin e viktimave: 471 të vdekur dhe të paktën 28 të plagosur rëndë.
Organizata Botërore e Shëndetësisë saktëson se në mesin e të vdekurve janë 15 mjekë dhe ndihmësmjekë. Ambulancat e shkatërruara arritën në 27.
“Mbrëmjen e kaluar po përpiqesha të qetësoja fëmijët e mi në shtëpinë tonë, e cila është disa qindra metra larg spitalit, këtu në qendrën historike të qytetit të Gazës. Shpërthimi na hodhi në tokë. Tmerr i paparë. Bomba vrau më të varfrit, ata që nuk dinin ku të gjenin strehim. Që nga themelimi i tij në vitin 1882, Al-Ahli, i vetmi spital i krishterë në rajon, ka ndihmuar të varfrit. Edhe ata që nuk paguajnë dot trajtohen atje. Nga sot jemi edhe më të varfër”, deklaron Khamis Elessi, një nga mjekët vendas.
E dëgjojmë me respekt. Por nuk mund të verifikojmë. Megjithatë, ne e dimë se historikisht në konfliktin izraelito-palestinez (nuk është i vetmi) numri i viktimave është i fryrë ose ulur në varësi të interesave funksionale të propagandës.
Nuk mund të përjashtohet fare mundësia që numri real i vdekjeve të jetë i kufizuar nga dhjetë deri në pesëdhjetë, siç theksuan për agjencinë e lajmeve “France Press” disa zyrtarë nga shërbimet evropiane të informacionit. Asgjë e re.
Në vitin 2002 në Jenin, palestinezët folën për gati 2000 vdekje, gjashtë muaj më vonë shifra reale u ndal në pesëdhjetë.
Në Gaza është e vështirë të gjesh dikë të gatshëm të mohojë ose të paktën të kritikojë versionin e Hamasit, i cili menjëherë nuk hezitoi të drejtojë gishtin drejt Izraelit.
“Natyrisht që ne jemi të tmerruar nga masakra në Al-Ahli. Por njerëzit tanë janë aq të shqetësuar për të mbijetuar, saqë të gjitha përpjekjet janë për të gjetur ujë për të pirë, një vend të sigurt nga bombat izraelite dhe ushqim për fëmijët”.
Falë fatit, mbrëmë arritëm të bisedojmë me Fadi Abu Shammalah, një intelektual 39-vjeçar, i cili ka bashkëpunuar me ne në të kaluarën dhe për disa vite ka drejtuar shoqatën e qendrave kulturore të Rripit të Gazës.
Është në këtë moment mënyra më e drejtpërdrejtë që kemi në dispozicion për t’u përpjekur të kuptojmë ndjenjat e popullatës.
Pra, pyetja e parë është se çfarë mendoni për masakrën? “Unë nuk jam përkrahës i Hamasit, këtë e dinë edhe liderët e lëvizjes. Por dua të them se për mendimin tim, ne nuk kemi bomba kaq të fuqishme që mund të shkaktojnë masakrën e qindra njerëzve. Ka njerëz të djegur të gjallë, familje të tëra u zhdukën në pak sekonda. Shumë u evakuuan në spitalin e afërt Shifa. Por ne e dimë se punonjësit e shëndetësisë lokale janë ende duke punuar për identifikimin e trupave. Për pjesën tjetër, komunikimet këtu janë shumë të vështira, izraelitët kanë ndërprerë lidhjet elektrike dhe telefonike, jemi në xhungël, lajmet përcillen gojë më gojë si një shekull më parë. Shumë njerëz nuk e dinë as për masakrën. Ti shikon qiellin me shpresën se mos merr bomba në kokë”, shpjegon ai.
Por nuk ka asnjë krater. Po sikur të ishte një raketë e Xhihadit me një rezervuar ende plot me karburant? Përgjigje: “Nuk flitet për këtë”.
Por çfarë dini për situatën rreth spitalit? “Paradoksalisht ka familje që ishin evakuuar drejt jugut, përtej Khan Yunis ku jetojmë, dhe tani po kthehen në veri.
Ekziston një ndjenjë në rritje se pushtimi tokësor izraelit nuk do të ndodhë, ose do të jetë më pak masiv se ç’duhet”. Të njëjtat bastisje izraelite kanë lëvizur nga veriu në jug, duke goditur pranë Egjiptit.
Sipas tij, “nuk ka kuptim të braktisen shtëpitë dhe më pas të mbeteni totalisht të ekspozuar në mes të rrugës. Egjiptianët nuk do të na lënë jashtë. Me gruan time dhe tre fëmijët tanë të moshës 5, 10 dhe 13 vjeç u përpoqëm të kalonim në vendkalimin Rafah, por u bllokuam nga bomba. Një shumë e fuqishme ra rreth njëqind metra larg nesh. Fëmijët ishin të tmerruar. Kështu që vendosëm të ktheheshim në Khan Yunis. Ne vlerësojmë se nga e gjithë popullsia në veri të Wadi Azza, rreth 400,000 mbeten sot në Gaza dhe një milion janë në jug. Besoj se shumë tani do të mundohen të kthehen, ndoshta edhe në këmbë, duke qenë se benzina po mbaron”, përgjigjet Shammalah.
Në të kaluarën, Fadi foli për ata që ishin përpjekur të kundërshtonin rritjen e fondamentalizmit islamik. “Por jo tani që jemi nën sulm, thotë ai. – Koha për kritika do të vijë vetëm pas përfundimit të luftës”.
Burimi: “Corriere della Sera”; Përshtati në shqip: Gazeta “Si”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
