Njerez

Kush ishte Françesku, Papa i thjeshtësisë dhe mëshirës

I lindur në vitin 1936 në Buenos Aires, Jorge Mario Bergoglio u shugurua prift në vitin 1969. Ai u bë kardinal në 2001 dhe Papë në vitin 2013. Veprimi i tij baritor është fokusuar gjithmonë në afërsinë me të varfërit dhe në promovimin e një Kishe të hapur dhe misionare

Gazeta Si – Më 13 mars 2013, bota dëshmoi një ngjarje historike: zgjedhjen e Papës së parë nga Amerika e Jugut, një jezuit argjentinas me një zemër të përulur dhe përkushtim të fortë shoqëror.

Jorge Mario Bergoglio, i lindur më 17 dhjetor 1936 në Buenos Aires në një familje emigrantësh piemontezë, u bë peshkopi i 266-të i Romës, duke zgjedhur emrin Françesku për nder të Shenjtit të Asizit.

Rrënjët e një njeriu të popullit- Bergoglio u rrit në një familje modeste, me babain e tij Mario, një kontabilist hekurudhor dhe nënën e tij Regina Sivori, të përkushtuar ndaj shtëpisë dhe edukimit të pesë fëmijëve të saj.

Pas diplomimit si teknik kimik, profesioni i tij e çoi atë të hynte në seminarin dioqezan dhe më pas në novatorin e Shoqërisë së Jezusit më 11 mars 1958.

Edukimi i tij akademik e pa atë të fitonte një diplomë në filozofi në Colegio San José në San Miguel, pasuar nga vite mësimdhënie në letërsi dhe psikologji.

Ai u shugurua meshtar në vitin 1969 – Ai u shugurua prift më 13 dhjetor 1969, vazhdoi rrugëtimin e tij në Shoqërinë e Jezusit deri në profesionin e tij të përjetshëm në vitin 1973.

Në të njëjtin vit ai u bë provincial i jezuitëve argjentinas, një pozicion që e mbajti deri në vitin 1979, kur iu përkushtua mësimdhënies dhe institucioneve kishtare.

Udhëheqësi i Kishës Argjentinase – Në vitin 1992, Gjon Pali II e emëroi atë peshkop ndihmës të Buenos Aires dhe, në vitin 1998, ai pasoi kardinalin Quarracino si kryepeshkop dhe primat të Argjentinës.

Veprimi i tij baritor u përqendrua në afërsinë me të varfërit dhe në promovimin e një Kishe të hapur dhe misionare.

Ai e ka refuzuar gjithmonë luksin, duke zgjedhur të jetojë në një apartament dhe jo në rezidencën e kryepeshkopit dhe duke udhëtuar me transport publik. Edhe si Papë, ai zgjodhi të banojë në Santa Marta, duke refuzuar apartamentin papal.

U bë kardinal në vitin 2001 – Në vitin 2001 u caktua kardinal nga Gjon Pali II dhe mori pjesë në konklavën e vitit 2005, e cila çoi në zgjedhjen e Benediktit XVI.

Ndikimi i tij u rrit në Amerikën Latine, duke e bërë atë një pikë referimi për rinovimin baritor dhe angazhimin shoqëror të Kishës.

Një pontifikat revolucionar – Zgjedhja e tij si Papë Suprem më 13 mars 2013, shënoi një pikë kthese epokale për Kishën Katolike.

Papa Françesku solli me vete një mesazh thjeshtësie dhe mëshirë, duke nënvizuar rëndësinë e një Kishe të afërt me më pak fat.

Stili i tij baritor dallohej nga heqja dorë nga shenjat e pushtetit: preferonte veshjen e bardhë pa mozetë, shmangte rezidencat luksoze dhe e ftonte Kishën të ishte “dalëse”, pranë njerëzve dhe periferive ekzistenciale.

Një kishë solidariteti dhe vëmendjeje për të varfërit – Që në ditët e para të papatës së tij, ai promovoi një reformë të Kurisë Romane dhe intensifikoi angazhimin e tij për drejtësinë sociale, pritjen e emigrantëve dhe luftën kundër abuzimit.

Enciklikat e tij “Evangelii Gaudium”, “Laudato Si'” dhe “Fratelli Tutti” kanë gjurmuar një rrugë të qartë: një Kishë solidare, e vëmendshme ndaj të varfërve dhe e përkushtuar për të mbrojtur krijimin.

Mëshira si themeli i krishterimit modern – Në pontifikatin e tij dhjetëvjeçar, Papa Françesku është përballur me sfida komplekse, duke përfshirë tensionet e brendshme brenda Kishës, krizat globale dhe dialogun ndërfetar.

Megjithatë, mesazhi i tij i shpresës dhe i ripërtëritjes ka vazhduar të frymëzojë miliona besimtarë në mbarë botën, duke riafirmuar vlerën e mëshirës si themeli i krishterimit modern.

Përshtati: Gazeta “Si”


Copyright © Gazeta “Si”


Lajme të lidhura

Më Shumë