Fundosja e Titanikut u profetizua në një përrallë?

Katërmbëdhjetë vjet para tragjedisë së Titanikut (1912), u publikua një tregim i shkurtër nga anglezi Morgan Robertson i quajtur “Kotësia”. Subjekti? Një anije oqeanike e quajtur Titan (!) mbytet në ujërat e Atlantikut pasi përplaset me një ajsberg … Edhe pse romani daton në 1898, ngjashmëritë me fundosjen e Titanikut janë të panumërta dhe shqetësuese.

Sa gjëra të përbashkëta– Përveç ngjashmërisë së emrave dhe fatit tragjik të lidhur me një ajsberg, të dy anijet paraqesin një listë të gjatë ngjashmërish: të dyja ishin tre-helikale dhe me dy direkë; ato u përcaktuan si “të patundshme”; ata mund të bartnin të njëjtin numër njerëzish (rreth 3,000); udhëtuan me shpejtësi të ngjashme; u nisën në prill në rrugën midis Mbretërisë së Bashkuar dhe Nju Jorkut; u mbytën rreth mesnatës, disa qindra kilometra nga Neëfoundland; dhe në fund ata nuk kishin mjaftueshëm varka shpëtimi.

Njeriu që mund të kishte shpëtuar Titanikun
Me “nëse” dhe “por” historia nuk bëhet, thotë një fjalë e urtë e vjetër. Sipas disa versioneve, aventura e Titanikut mund të kishte një epilog tjetër. Ajo që bëri ndryshimin ishte një çelës që në vend që të ishte në bord, mbeti në xhepat e një oficeri që mbeti në tokë të thatë.
Nëse çelësi do të kishte qenë në Titanik, natën e vitit 1912, vëzhguesit do të ishin në gjendje të hapnin dollapin dhe të merrnin dylbitë për të identifikuar me kohë ajsbergun kundër të cilit anija e oqeanit britanik u mbyt në ujërat e Oqeanit Atlantik.
Në prag të nisjes nga Southampton për udhëtimin e parë, kompania e transportit ëhite Star Line riorganizoi ekuipazhin duke emëruar në minutën e fundit kapitenin e parë Henry Tingle ëilde, tashmë i hipur në një anije simotër të Titanikut.
Me mbërritjen e tij, David Blair mbeti pa detyra, i cili tashmë ishte emëruar shoku i dytë dhe i cili u detyrua të braktiste anijen me nxitim, duke marrë çelësat famëkeq me vete gabimisht, pa ia dhënë pasardhësit të tij.
David Blair në një kartolinë që i dërgoi kunatës tregoi zhgënjimin e tij dhe shkroi: “Kjo është një anije madhështore, ndihem shumë i zhgënjyer që nuk mund të marr pjesë në udhëtimin e saj të parë”. Ai me siguri nuk e imagjinonte se cili do të ishte epilogu, as çfarë pasojash do të kishte shpërqendrimi i tij.
Një histori ndryshe? A mund të ishte shmangur kështu tragjedia e Titanikut? Fred Fleet, një nga të mbijetuarit e paktë të katastrofës që i kushtoi jetën 1.522 njerëzve në vazhdën e ngjarjeve, nuk kishte dyshime. Dhe ai argumentoi në një hetim se ato çelësa mund të kishin qenë vërtet vendimtar sepse të kishte dylbi në dispozicion do të na lejonte të shihnim ajsbergun në kohë, duke shmangur përplasjen.
Sot jo të gjithë pajtohen me këtë interpretim dhe disa fotografi të zbuluara kohët e fundit i kanë shtuar tragjedisë pjesë të reja, duke zbuluar tablonë e një zinxhiri fatkeq të ngjarjeve, i cili nuk ka të bëjë vetëm me ajsbergun.

Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.