.png)
Gabriel García Marquez kthehet dhe flet për veten. Shkrimtari është sërish në qendër të një hetimi të prestigjozes spanjolle El País, që e sheh atë si një agjent propagande prokubane dhe sovjetike. Gazeta spanjolle kishte akses në arkivat e agjencisë së spiunazhit meksikan që pasoi nobelistin nga fundi i viteve 1960 për më shumë se njëzet vjet, në periudhën e tij më aktive politikisht.
Marquez, sipas asaj që mësojmë nga letrat e konsultuara në Mexico City, do të ishte magjepsur nga Fidel Castro, aq sa ai ia dorëzoi të drejtat e “Kronikë e një vdekjeje të parathënë” (1981) qeverisë së Havanës, lexohet në një dokument të datës 17 mars 1982 të agjencisë së spiunazhit meksikan në të cilën raportohet edhe se Gabriel García Marquez ishte “agjent propagandistik në shërbim të drejtorisë së inteligjencës së atij vendi”.
Afërsia e nobelistit me Kubën dhe me qeveritë dhe guerilët e tjerë të së majtës amerikano-latine dukej se shqetësonte mbi të gjitha regjimin në pushtet në Meksikë në ato vite. El País kishte akses në më shumë se njëqind raporte që monitoronin shkrimtarin dhe marrëdhëniet e tij me Kubën dhe Kastroizmin.
Pa valixhe dhe pa pasaportë, García Márquez kishte hyrë për herë të parë në Havanë pak ditë pas triumfit të revolucionit në janar 1959. I ftuar nga Kastro si korrespondent i “Prensa Latina”, agjencia zyrtare kubaneze e lajmeve, ai kaloi gjashtë muaj në ishull. Pas idilit të parë, kontrolli i agjencisë nga Partia Komuniste dhe dorëzimi përfundimtar i kastroizmit në Moskë ftohën marrëdhëniet.
Por miqësia mes Markezit dhe Kastros vazhdoi, gjithmonë e kryqëzuar nga letërsia. Libri i parë që shkrimtari i dha Líder Máximo ishte Drakula.
Ishte mesi i viteve ‘70 dhe udhëheqësi kuban, i përfshirë në luftën në Angola, i kishte pranuar mikut të tij se mezi kishte kohë për të lexuar. Kështu, Marquez kishte vazhduar t’i siguronte atij librat bestseller, lexime të lehta për të marrë një pushim nga revolucioni.
Në këmbim, komandanti u bë një redaktues i vështirë i dorëshkrimeve të tij të para. Në romanin “Kronika e një vdekjeje të parathënë”, frymëzuar nga një ngjarje e vërtetë, ai korrigjonte edhe kalibrin e armëve. Ndoshta kjo është edhe arsyeja pse laureati i Nobelit ia la të gjitha të drejtat e librit qeverisë kubaneze.
Vitet e politizimit maksimal të Gabos përkonin me periudhën më të vështirë të represionit në Meksikë. Por sipas studiuesit meksikan, Jacinto Rodriguez, i cili është duke redaktuar një libër mbi spiunazhin e Drejtorisë Federale të Sigurisë meksikane mbi intelektualët e kohës, siç raporton ende El País, “Gabo ishte ende një i huaj që nuk mund të ndërhynte në çështjet kombëtare dhe që gjithashtu tregoi gjithmonë maturi të madhe”.
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
