Shendet

Kanceri i mushkërive ndryshon tek duhanpirësit dhe te jo-duhanpirësit

Kanceri tek jo-duhanpirësve është ndryshe nga ai te duhanpirësit dhe po ashtu edhe gjenetikisht. Për të zbuluar dallimet dhe dy “nënshkrimet molekulare” ishte një grup ndërkombëtar studiuesish të udhëhequr nga italianja Maria Teresa Landi e Institutit Kombëtar të Kancerit në SHBA. Rezultatet e publikuara në revistën “Nature Genetics”, jo vetëm që japin informacion të rëndësishëm mbi zhvillimin e neoplazmave, por mund të drejtojnë kërkimet klinike drejt zhvillimit të ilaçeve të reja që të jenë specifike për këto lloje të kancerësh.
Pirja e duhanit dihet se është faktori kryesor i rrezikut për kancerin e mushkërive. Megjithatë, nuk është e vetmja. Është vlerësuar se një përqindje e ndryshueshme midis 10 dhe 25% të rasteve ndodhin tek jo duhanpirësit: këto janë kryesisht gra dhe me një moshë mesatare më të ulët se ajo e pacientëve që pinë duhan.
Ka pacientë të tjerë, të tillë si pirja e duhanit pasiv. Në të gjitha rastet ajo që ndodh është një akumulim i mutacioneve të cilat, kur përfshijnë disa gjene të veçanta, e ndryshojnë qelizën. Hulumtimet deri më tani janë përqendruar në studimin e gjenomeve të kancerit të lidhura me pirjen e duhanit, ndërsa mekanizmat dhe gjenet e përfshira në sëmundjen e atyre që nuk kanë pirë cigare nuk ishin studiuar ende.


Pra, çfarë bënë studiuesit? Ata renditën gjenomet e tumorit të 232 pacientëve që nuk pinë duhan, me një moshë mesatare 65 vjeç. Të gjithë tumorët ishin të tipit “qeliza jo të vogla” (NSCLC). Bazuar në të dhënat nga sekuenca, tumoret e joduhanpirësve u klasifikuan në tre kategori, të cilave studiuesit u dhanë emrat “të sheshtë”, “të mesëm të fortë” dhe “të fortë”. Siç shpjegojnë shkencëtarët, ky klasifikim bëhet për të parë ashpërsinë e tumorit ku sasia e mutacioneve të grumbulluara tregon sa i ashpër është ai. Studimi tregoi se mutacioni quajtur, nëntipi “i fortë” ka shumë ndryshime si ai i duhanpirësve (ose ish -duhanpirësve) dhe rritet shpejt. Të dyja këto dy nëntipet e fundit kanë pak mutacione “shtytëse” dhe kjo i bën ata potencialisht më lehtë të sulmohen me ilaçe të synuara.

Studimi ëahtë një hap i parë, sepse do të nevojiten analiza të tjera në një numër më të madh pacientësh për të konfirmuar këto rezultate ose për të identifikuar mutacione të tjera që mund të përdoren si për diagnozë ashtu edhe si objektiv për terapitë e ardhshme.
Burimi:Il Giornale/Përshtati:Gazeta “Si”


Copyright © Gazeta “Si”


Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Më Shumë