Analize

Zgjedhjet në Gjermani do ta lënë Europën pa udhëheqës

Rezultatet e zgjedhjeve të Gjermanisë nuk do të lënë vetëm ekonominë më të madhe të Europës në gjendje pasigurie. Kushdo që të jetë kancelari i ardhshëm, qoftë Olaf Scholz, qoftë Armin Laschet, nuk do të jetë në gjendje t'i sigurojnë Bashkimit Europian një lidership të fortë.

Kjo ka të bëjë jo vetëm me aftësitë e tyre politike, ashtu edhe me realitetin e koalicioneve që ata do të udhëheqin: të përbërë nga parti të reja në pushtet. Rivaliteti i brendshëm dhe politikat e brendshme do të marrin pjesën më të madhe të vëmendjes.

Për t'i bërë gjërat më keq, jo vetëm që largimi i kancelares Angela Merkel do të ndikonte në lidershipin dhe koherencën e bllokut, por largimi i saj përkon edhe me zgjedhjet e presidentit francez Emmanuel Macron vitin e ardhshëm.

Këto zgjedhje do të ulin ndikimin politik që do të kishte Franca pasi të merrte presidencën e Këshillit të Bashkimit Evropian në fillim të vitit 2022.

Me një qeveri të dobët në Berlin, e cila së shpejti do të pasohet ngë një qeverie edhe më e dobët në Paris, BE-ja do ta gjejë veten pa lidershipi tëfortë, në një kohë kur i duhet më shumë se kurrë.

Ngërçi me Mbretërinë e Bashkuar mbi Protokollin e Irlandës së Veriut, mosmarrëveshja për sundimin e ligjit me Hungarinë dhe Poloninë dhe nevoja për të reformuar rregulloren fiskale të BE –së, kërkojnë drejtim politik.

Deri më tani, si Scholz ashtu edhe Laschet kanë thënë shumë pak për Brexit, përtej linjës së përdorur shpesh nga BE se ata i besojnë Komisionit, i cili mbetet në vendin e shoferit.

Edhe pse ndoshta jo më urgjentja, sfida më komplekse me të cilën do të përballet kancelari i ri i Gjermanisë do të jetë çështjet e sundimit të ligjit në Poloni dhe Hungari. Pavarësisht se kush drejton qeverinë e ardhshme në Berlin, ekziston një perceptim se "Merkel e la këtë çështje të dalë jashtë kontrollit" dhe se Gjermanisë tani i duhet "të korrigjojë gabimin".

Në Bruksel Komisioni e gjen veten përballë presionit nga Parlamenti Europian për të marrë një qëndrim kundër të dy vendeve anëtare dhe për të mos disbursuar paratë e alokuara për ta nën lehtësinë e rimëkëmbjes dhe elasticitetit.

Por rasti i Parlamentit nuk është aq i ngushtë ligjërisht sa do të besonin të gjithë eurodeputetët. Siç thotë një këshilltar i një kreu të shtetit të BE -së: "Ne tani po i japim BE -së një rol dhe kompetencë që nuk e ka - të gjykojë çështjet kushtetuese në vendet anëtare."

"Me gjithë propagandën e madhe në Parlament, BE nuk ka një mekanizëm të vërtetë të sundimit të ligjit, por një mekanizëm kundër mashtrimit" tha këshilltari. “Ashtë një mbrojtje për taksapaguesit e BE -së. Por debati politik në Parlament është i pakapshëm - jo për keqpërdorimin e fondeve të BE -së, por gjendjen e përgjithshme të politikës në Poloni dhe Hungari. "

Merkel gjithnjë arrinte ta mbante BE -në të bashkuar, edhe pse në kurriz të disa parimeve që BE pretendon se ka. Por mbetet mjaft e paqartë nëse Scholz dhe Laschet do të ruajnë ekuilibrin mes marrëdhënieve të mira Varshavën dhe Budapestin dhe respektimit të sundimit të ligjit.

Por një përshkallëzim duket i pashmangshëm, veçanërisht kur bëhet fjalë për kryeministrin hungarez Viktor Orban, i cili perceptohet se ka kaluar shumë vija të kuqe. Pa dyshim, ai gjithashtu do të kërkojë të marrë një qëndrim të fortë kundër Brukselit para zgjedhjeve në vendin e tij në prillin e ardhshëm.

Ngërçi i shpenzimeve

Ndoshta sfida më e rëndësishme që do të përballet kancelari i ri i Gjermanisë lidhet me politikën fiskale të BE -së. Paktin e Stabilitetit dhe Rritjes Ekonomike do të hyjë në fuqi në 2023 dhe vendet anëtare duhet të vendosin në fillim të vitit të ardhshëm nëse dëshirojnë të ndryshojnë rregullat fiskale, sic po kërkohet nga shumë vende të BE-së.

Këtu zgjedhja e kancelarit mund të bëjë një ndryshim. Laschet është një konservator si Merkel dhe nuk ka gjasa të dëshirojë të bëjë shumë reforma. Por Scholz është më pragmatik dhe ka gjasa të dëgjojë zërat për ndryshim.

Komisioni Evropian do të duhet të japë udhëzime për kryeqytetet e BE-së për hartimin e planeve të tyre buxhetore deri në mes të prillit, por zyrtarët e lartë në Bruksel, Paris dhe Berlin nuk presin më që qeveria e re gjermane të ketë një pozicion të fortë mbi politikën fiskale të BE-së para janarit, dukë lënë pak kohë për të arritur një marrëveshje të mundshme.

Një gjë është e sigurt. Sado që të tundohet të provojë, kancelari i ardhshëm nuk do të ketë luksin të injorojë debatet më të nxehta të BE –së dhe për fatin e tyre të keq, nuk janë të pakta./Politico.Eu/Përgatiti Gazeta Si


Copyright © Gazeta “Si”


Më Shumë