Pse në debatin që ka plasur për prerjen 2 euro të një tosti, zgjedh të jem në anën e gabuar

Doja të rezervoja një vend në anën e duhur, por për shkak të sezonit shumë të ngjeshur i gjeta të gjithë të zënë: kështu që po zë një vend në anën e gabuar. Objekti: polemika më e nxehtë e verës, ajo për koston e ndarjes së një tosti.

Unë në këtë rast jam ulur në rreshtin e parë, në atë anën kundër rrymës. Tashmë, e kuptoj plotësisht reagimin e atyre që papritur e gjejnë në faturë artikullin “ndarje: 2 euro”, sigurisht që ka problem komunikimi, ka shumë tregtarë të pasjellshëm (por edhe shumë klientë të bezdisshëm). Ndaj dhe arsyetimi duhet bërë me gjakftohtësi.

Një bar apo restorant nuk furnizon produkte, ofron shërbime, kjo është çështja.

Në katër eurot që paguajmë për birrën tonë të dashur të ngrirë në plazh, kostoja e birrës është disa cent, e gjithë vlera e saj, neto nga TVSH-ja, fitimi i tregtarit dhe taksat përkatëse, përbëhet nga kostoja e asaj që paguajmë më pas; Që nga energjia që e ngrin në frigorifer, që lan gotën, e than, nga puna e kamarierit që e mbush dhe e sjell në tavolinë të cilën më pas e pastron etj.

Sipërmarrësit e mirë të restoranteve thonë se kostoja e ushqimit të një pjate nuk duhet të kalojë 25%.

Pra, le të supozojmë sikur një sanduiç shitet 4 euro, buka, sallami dhe shoqëria në restorant kushtojnë maksimumi një. Tre eurot e mbetura janë shërbimet e përmendura më sipër. Prandaj: nëse dy klientë ndajnë një sanduiç, kostot për restorantin janë për dy klientë – tavolina në të cilën ulen, fresku që marrin përmes ajrit të kondicionerit, qiraja etj. – përveç euros së bukës dhe sallamit.

Gjithmonë më ka argëtuar shumë fakti që në menunë e shtypur çdo ditë nga restoranti historik Da Mauro në Torino ka një paralajmërim që thotë “gjysma e porcionit shërbehet me çmimin e gjithë porcionit minus 0.50 euro”.

Herën e parë që e lexova mendova “hajde çfarë mirëseardhje!”, më pas reflektova pak më shumë dhe kuptova se një pjatë me makarona me salcë kushton pothuajse njësoj, qoftë 100 apo 50 gram: qira, rrymë, personel, pastrim, janë të gjitha kosto në thelb fikse. Sigurisht, ky është një reflektim i ftohtë: nëse do të kisha gjetur ndonjëherë në faturë “prerje 2 euro” edhe unë do të isha inatosur.

Por të qenit në anën e gabuar ka avantazhet e veta: ne të këqinjtë psh as nuk e presim fare tostin sepse nuk e ndajmë me askënd corriere.it

Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.