.png)
Tani ia vlen të përshkruhet më mirë kjo dëshirë e vendosur ukrainase për rezistencë kundër pushtimit ushtarak rus. Sepse nuk ka dyshim se jo vetëm të rinjtë më nacionalistë, por mbi të gjitha njerëzit e thjeshtë të të gjitha moshave dhe klasave shoqërore luftojnë e luftojnë, mobilizohen sa të munden për të kundërshtuar si ushtarë ushtrinë ruse. Gratë dhe fëmijët ikin, por të tjerë qëndrojnë dhe ata që e ndjejnë dalin vullnetarë me pushkë në dorë, shumë të tjerë i mbështesin duke gatuar ushqimet e tyre në bodrumet e restoranteve apo shtëpitë e tyre, duke organizuar pako me batanije për ata që flenë në llogore, mbledhjen e rrobave të ngrohta, përgatitjen e koktejeve molotov në rrethina, apo edhe thjesht ofrimi i strehimit për familjet e atyre që hynë në betejë, duke garantuar mbrojtje dhe strehë për më të dobëtit.
Nga tatuazhet tek molotovët
“Është koha për solidaritet militant. Nuk ishim mësuar më. Frika obsesive e Covid-it dhe privilegjet egoiste të pasurisë në shoqërinë konsumatore na kishin bërë të harrojmë gjestet e thjeshta të ndihmës reciproke”, thotë Alona Prominez, 53 vjeçe, e cila deri pak ditë më parë ishte e punësuar në një fabrikë të madhe letre dhe tani ajo është përgjegjëse për organizimin e paketave ushqimore. Jo shumë larg saj, Daria Chuba, një eksperte e tatuazheve tridhjetëvjeçare, është strukur për orë e orë të tëra në dritën e zbehtë të një kasolleje për të paketuar koktejet molotov për tri ditë.
Ata që janë përgjegjës ndalojnë çdo video apo fotografim, por ajo me kënaqësi tregon artin e saj në futjen e një të tretës së vajit mineral në shishe bashkë me benzinën dhe siguresat e gjata, që janë pjesa më e ndërlikuar. “Kjo përfshin shkrirjen e qeseve me toptha polistireni në aceton, pasta ngjitëse që formohet në formën e një fitili të gjatë që del nga shishja. Rusët do të digjen për vdekje nga armët tona të bëra vetë”, shpjegon ajo e gëzuar. Midis vullnetarëve ka ende një entuziazëm aktiv që ndihmon për të kapërcyer frikën dhe forcon unitetin e grupit.
“Duke mbetur vetëm, ne bëhemi pre e maktheve tona më të këqija, por të të gjithë së bashku për një qëllim të përbashkët, ne bëhemi një forcë e pamposhtur. Putini do ta paguajë shtrenjtë, vitet që i kanë mbetur për të jetuar nuk do të mjaftojnë që ai të pendohet për gabimet e tij”, thotë Valery, 33-vjeçari pronar i lokalit Mates, ku kuzhinierët dhe kamerierët u shërbejnë darkën falas atyre të cilët ruajnë postblloqet. “Fqinjët vazhdimisht na dërgojnë ushqim për t’ua dhënë ushtarëve tanë. Ka momente që as nuk dimë më ku ta vendosim”, shpjegon ai. Janë rrëfime që kujtojnë ato të popujve europianë nën bombardimet e Luftës së Dytë Botërore.
Vëllime të panumërta u shkruan për solidaritetin midis londinezëve nën bombat e Hitlerit; Fenomene shumë të ngjashme ndodhën gjithashtu në Stalingrad të rrethuar nga nazistët dhe gjatë muajve të parë të vitit 1945, në Berlin tashmë të ndjekur nga divizionet e Stalinit.
Ky përcaktim mbështetet nga besimi i përhapur se forcat ukrainase janë të afta të bllokojnë pushtimin rus. “Moska mund të përsërisë sa të dojë gënjeshtra, por praktikisht të gjitha qytetet tona të mëdha nuk janë mundur. Lufta jonë guerile është e destinuar të mbizotërojë”, thotë biznesmeni pesëdhjetëvjeçar Yuri Navrotsky, i cili për shumë vite ishte një oficer kundër-ajror i nivelit të lartë. Shokët e tij të vjetër i dërgojnë vazhdimisht foto dhe video të betejës në aeroportin Hastomel më 24 shkurt në portat e kryeqytetit, kur raketat ukrainase tokë-ajër rrëzuan të paktën tre avionë Ilyushin Il-76 brenda pak minutash, duke vrarë menjëherë 500 burra ndër njësitë më të mira komando.
“Që atëherë Putinit i është dashur të rikthehet në strategjinë e avancimit të ngadaltë. Por kolona e tij gjigante e tankeve dhe ushtarëve që hyri nga Bjellorusia, nëpërmjet reaktorit bërthamor të Çernobilit, tani është bllokuar 30 kilometra larg Kievit dhe ne po i masakrojmë nga ajri falë modelit më të fundit të dronëve turk Bayraktar”, shton ai.
Në rrjetet sociale ka video që lavdërojnë “madhështinë e lavdishme” të dronëve të Erdoganit në gjuhën ukrainase. Dhe anekdotat e vjetra për “atdheun kufitar” të Ukrainës rikthehen, proverbiale e së cilës “hambari i tokës së zezë pjellore të Europës” do të ishte fekonduar gjatë shekujve nga radhët e pafundme të armiqve të vrarë dhe të varrosur, ndërsa përpiqeshin ta pushtonin atë. “Ne nuk duhet të besojmë numrat e ushtarëve të vrarë të raportuar nga Moska. Ne e dimë se nuk janë 500, por ndoshta tashmë më shumë se 10,000. Putini ka përdorur tashmë të gjithë më shumë se 100,000 luftëtarët që kishte mobilizuar për pushtimin. Tani duhet të gjejë të paktën aq shumë për të vazhduar, por nuk ka”, thotë ai.
Frika nga bombat
Në këtë pikë, megjithatë, rritet frika: po sikur Putinit t’i duhej të përdorte bombardime të forta nga distanca për të shkatërruar Kievin që ai nuk është në gjendje ta marrë me ushtrinë? “Është një eventualitet. NATO duhet të ndërhyjë për të ndaluar Putinin, do të ishte një krim i tmerrshëm, madje mund të përdorë taktika atomike”, përgjigjet Yuri i shqetësuar. E njëjta frikë po përhapet edhe në spitalet e kryeqytetit. Autoritetet e Kievit nuk bëjnë të ditur numrin e viktimave. Por në spitalin numër 18 në qendër të qytetit, anestezisti Sergei Alexandrovich na bën të kuptojmë se bilanci mund të jetë tashmë serioz. “Kemi mbi njëqind të shtruar në spital, të gjithë janë banorë të Kievit me plagë lufte, – thotë ai. – Dhe ne jemi gati për më të keqen”.
Marrë nga Corriere della Sera, përshtati në shqip Gazeta Si
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
