Nicolás Maduro, 63 vjeç, akuzohet nga Shtetet e Bashkuara se udhëheq një “shtet narkotikësh”. Ai ka qeverisur Venezuelën për vite me radhë duke shtypur opozitën dhe duke organizuar zgjedhje që komuniteti ndërkombëtar i konsideron të manipuluara. Falë Hugo Chávez, i cili e kishte emëruar trashëgimtar, Maduro u takua me bashkëshorten e tij, Cilia Flores, e cila u kap së bashku me të gjatë operacionit të fundit.
Një burim i opozitës në mërgim komentoi: “Ishte vetëm çështje kohe, po prisnim momentin.” Operacioni i kapjes së tij, sipas burimeve të opozitës, konsiderohet një “kapje e negociuar” mes Maduro dhe SHBA-së.
Ata që e kritikojnë e quajnë “shofer kamioni”, edhe pse në të vërtetë ka qenë shofer autobusi dhe organizator sindikal, ndërsa mbështetësit e quajnë “el gallo pinto”, gjeli luftarak. Për Shtetet e Bashkuara, ai është një nga trafikantët kryesorë të drogës në botë. Në gusht, shpërblimi për kapjen e tij u rrit nga 25 milionë në 50 milionë dollarë, duke ofruar shpërblim për këdo që jep informacion që çon në arrestimin dhe gjykimin e tij në SHBA për “trafik droge dhe korrupsion.”
I kritikuar ndërkombëtarisht, nën hetime nga Gjykata Ndërkombëtare për Krime Kundër Njerëzimit, dhe pas një krize ekonomike të rëndë (PBB-ja ra 80% në një dekadë), Maduro ka mbijetuar sanksione amerikane, pandeminë dhe skandale të shumta. Megjithatë, ai nuk ka arritur të përfundojë mandatet e tij dhe pritet të përfundojë në një qeli burgu në SHBA ose, në rast më të mirë, në një ekzsil të gjatë.
Rritja e tij në pushtet ishte e shpejtë dhe gjithmonë në hije të Hugo Chávez, i cili e kishte mbështetur që nga momenti i lirimit të tij pas grushtit të dështuar të shtetit në 1992. Maduro u bë Ministër i Jashtëm dhe pastaj Zv/President dhe trashëgimtar i emëruar. Pas vdekjes së Chávez, Maduro mori drejtimin e vendit dhe fitoi zgjedhjet presidenciale të prillit 2013 me një diferencë të vogël. Që atëherë, ai nuk ka treguar asnjë shenjë dorëheqjeje.
Në vitin 2014 qeveria e tij shtypi me dhunë protestat studentore, ndërmori reforma për të konsoliduar pushtetin dhe fitoi zgjedhjet presidenciale të 2018-s, duke përjashtuar opozitën, të cilat shumë vende i konsideruan të paligjshme. Ai ka mbijetuar edhe një atentat me dronë të armatosur gjatë një parade ushtarake. Forca më e madhe e tij mbetet ushtria, e cila kontrollon 12 nga 34 ministritë, përfshirë Ministrinë e Naftës. SHBA dhe CIA deri më tani nuk kishin arritur të thyente marrëveshjen mes regjimit dhe forcave të armatosura.
Sipas disa analistëve, fuqia e vërtetë prapa tij ishte bashkëshortja Cilia Flores, avokate dhe deputete, e cila u kap bashkë me të. Ajo ka ndërtuar një rrjet të fuqishëm rreth burrit të saj dhe shpesh e quajnë “luftëtaren e parë”. Djali i tyre, Nicolás Maduro Guerra, i njohur si Nicolasito, është përmendur si trashëgimtar politik i mundshëm, por fati i tij ka ndryshuar gjithashtu në orët e fundit.
Marrëdhëniet mes Venezuelës dhe SHBA-së kanë qenë gjithmonë të tensionuara, por konfliktet arritën kulmin pas fillimit të mandatit të tretë presidencial të Maduro dhe inaugurimit të Donald Trump për mandat të dytë. SHBA e ka konsideruar Maduro si lider jo legjitim dhe ka shpallur grupin Tren de Aragua si organizatë terroriste transnacionale.
Në mars, tensionet u rritën pasi SHBA deportoi 238 emigrantë venezuelianë në El Salvador, duke i etiketuar si kriminelë. Në korrik, pas negociatave, u arrit një marrëveshje për rikthimin e tyre në Venezuelë dhe lirimin e 10 amerikanëve të mbajtur atje. Në shtator, SHBA vendosi anije, avionë dhe një grup të madh avionësh për të luftuar trafikimin e drogës, duke kryer dhjetëra sulme dhe duke vrarë mbi 110 persona. Më pas ndodhi edhe sulmi i parë me dron të CIA-s mbi një dok në Venezuelë, përpara fazës përfundimtare në Caracas dhe kapjes së Maduro dhe bashkëshortes së tij./corrieredellasera
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
.png)



