.png)
Gazeta Si – Mundësia e një ndërhyrjeje tokësore të SHBA-ve në Iran po bëhet gjithnjë e më konkrete. Javët e fundit të luftës së Donald Trump, janë shënuar nga një rritje masive e trupave amerikane në rajonin e Gjirit.
SHBA-të aktualisht kanë vendosur afërsisht 50,000 trupa në zonë, me Pentagonin që së fundmi ka shtuar 2,000 parashutistë nga Divizioni i 82-të Ajror.
Prandaj, presidenti amerikan duket se ka ndërmend të godasë Republikën Islamike me një ndërhyrje tokësore, konkretisht ishullin Kharg, një qendër e rëndësishme për eksportet iraniane të naftës bruto përmes Ngushticës së Hormuzit.
Një sulm ndaj zonave bregdetare pranë pikës fundore, mbyllja e pjesshme e të cilës nga Irani po e vë në rrezik ekonominë globale, nuk mund të përjashtohet gjithashtu.
Vijat bregdetare të dhëmbëzuara janë një problem – Sulmi ndaj Republikës Islamike nga deti nuk do të ishte i lehtë për afërsisht 3,500 marinsat dhe trupat amerikane që Donald Trump ka dërguar në rajon.
Pentagoni është shumë i vetëdijshëm për këtë: vija bregdetare e Iranit është jashtëzakonisht e dhëmbëzuar dhe brenda saj, shteti persian mund të fshehë anije sulmi.
“Kushdo që zotëron detin, zotëron tregtinë botërore”, tha aventurieri dhe shkrimtari britanik, Sir Walter Raleigh, vizioni i të cilit është përqafuar nga Ajatollahët dhe Pasdaranët, të vetëdijshëm se ujërat e cekëta të Ngushticës, pikërisht për këtë arsye, minohen lehtësisht, duke ndikuar kështu në trafikun detar.
Gjithashtu në qendër të strategjisë mbrojtëse të Iranit janë ishujt Qeshm, Abu Musa, Larak dhe Tunbi i Madh dhe i Vogël, nga ku Teherani mund të lëshojë raketa.
Malet, shkretëtirat dhe rrafshnalta iraniane – Irani padyshim gëzon një avantazh strategjik në gjeografinë e tij.
Disa barriera natyrore mbrojnë Republikën Islamike, nga malet Zagros në perëndim dhe malet Alborz në veri, deri te shkretëtirat në lindje dhe vija bregdetare e thyer e lartpërmendur në jug.
Këto karakteristika kufizojnë Rrafshnaltën Iraniane, e cila, sipas strategëve, i jep thellësi të mëtejshme regjimit, duke pasur parasysh madhësinë e tij.
Nuk është rastësi që objektet bërthamore në Fordow dhe Natanz, objektiva të mundshme për komandot amerikane, ndodhen në qendër të këtij “katërkëndëshi”.
Ky konfigurim i gjerë dhe i shpërndarë gjeografik, sipas disa analistëve, pengoi shkatërrimin e plotë të programit bërthamor iranian gjatë “Luftës 12-ditore” të qershorit 2025.
Një gjë është e sigurt: nga pikëpamja logjistike, një operacion tokësor në Iran do të ishte shumë kompleks dhe do të sillte një përçarje të madhe për ushtrinë amerikane.
Kjo hipotezë është e frikshme (dhe jo pak) për publikun amerikan, i cili është gjithnjë e më kritik dhe i ngopur me konfliktin e vazhdueshëm.
Kush e di nëse Donald Trump do ta marrë parasysh këtë, duke qenë se anketuesit amerikanë besojnë se lufta në Iran është një nga testet kryesore mbi të cilat miliarderi do të varet nga rezultati i zgjedhjeve të mesit të mandatit të nëntorit.
Përshtati: Gazeta “Si”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje