.png)
Gazeta Si – Marrëveshja e armëpushimit midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit, e arritur vetëm disa orë para se të skadonte ultimatumi i Trump, përcakton pak gjëra dhe e shtyn diskutimin e shumicës së çështjeve për negociatat pasuese.
Baza e qartë e armëpushimit është pezullimi i sulmeve ndaj Iranit nga Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli për dy javë.
Në këmbim, Irani është zotuar të rihapë Ngushticën e Hormuzit për të njëjtën periudhë dhe të pezullojë sulmet ndaj Izraelit dhe shteteve të Gjirit.
Nuk ka pika të tjera, ose të paktën asnjë nuk është bërë publike. Kur vendoset një armëpushim, është e zakonshme që temat e dakorduara të jenë të pakta dhe të rralla.
Në këtë rast, megjithatë, nuk ka as një përkufizim të paqartë të një rruge më afatgjatë përpara, siç ishte rasti, për shembull, me luftën në Rripin e Gazës. Pavarësisht kësaj, si Trump, ashtu edhe Irani e kanë paraqitur marrëveshjen si një fitore.
Të martën, Irani u dërgoi ndërmjetësve një plan paqeje me 10 pika, duke përsëritur në thelb kërkesat që ka bërë në javët e fundit, duke përfshirë të drejtën për dëmshpërblime lufte.
Trump çuditërisht e quajti atë “një pikënisje të mirë” për negociatat e ardhshme, por nuk ka gjasa që ai të pranohet.
Negociatat mund të zhvillohen në Pakistan në ditët në vijim, megjithëse nuk janë konfirmuar data ose orare.
Pakistani është bërë ndërmjetësi kryesor për këtë armëpushim, pjesërisht falë marrëdhënieve të mira të qeverisë së Islamabadit me administratën Trump dhe lidhjeve të saj kulturore dhe fetare me Iranin (ka një komunitet të madh shiit).
Vende të tjera kanë kontribuar gjithashtu në ndërmjetësim, sipas burimeve anonime të cituara nga mediat ndërkombëtare.
Egjipti, Turqia dhe Arabia Saudite kishin marrë pjesë në mënyrë indirekte dhe në orët e fundit, Kina, e cila ka vendosur lidhje ekonomike me Iranin, ka ndërhyrë gjithashtu.
Kur njoftoi marrëveshjen, kryeministri pakistanez, Shehbaz Sharif tha se ajo do të mbulonte “çdo front të luftës”, por Izraeli menjëherë pas kësaj sqaroi se nuk do të zbatohej për Libanin.
Qeveria izraelite e Benjamin Netanjahut, do të vazhdojë fushatën e saj të bombardimeve në të gjithë vendin dhe operacionet e saj tokësore në jug, të cilat tani kanë arritur shkallën e një pushtimi.
Edhe në lidhje me Iranin, ka shumë çështje të pazgjidhura. Një nga kryesoret është rihapja e Ngushticës së Hormuzit, thelbësore për tregtinë globale të naftës dhe gazit natyror.
Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi tha se trafiku do të rifillojë “nën kontrollin e forcave të armatosura iraniane”.
Nuk është e qartë se çfarë lloj koordinimi me regjimin do të jetë i nevojshëm, as nëse regjimi synon të vendosë një taksë, siç ka bërë herë pas here në javët e fundit dhe siç ka thënë se synon të bëjë në të ardhmen.
Marrëveshjet gjithashtu nuk arrijnë të adresojnë programin bërthamor dhe raketor të Iranit, të cilin si Shtetet e Bashkuara, ashtu edhe Izraeli thonë se duan ta shkatërrojnë.
Irani vazhdon të zotërojë afërsisht 440 kilogramë uranium të pasuruar në 60 përqind (baza për ndërtimin e bombave bërthamore), dhe regjimi nuk ka qenë i hapur për të diskutuar kufizimet në aftësitë e tij balistike, dhe kështu në aftësinë për të goditur vendet fqinje.
Plani 10-pikësh i propozuar i regjimit për arritjen e paqes së qëndrueshme përfshin njohjen e të drejtës së Iranit për një program bërthamor dhe heqjen e të gjitha sanksioneve ndërkombëtare.
Për më tepër, Shtetet e Bashkuara ende po negociojnë me regjimin iranian: gjatë luftës, bombardimet izraelite dhe amerikane vranë shumë udhëheqës (përfshirë Udhëheqësin Suprem Ali Khamenei), por struktura e regjimit ka mbetur në vend, pavarësisht se Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli kanë bërë thirrje për ndryshim.
Negociatat pasuese, nëse ato ndodhin vërtet dhe çojnë në marrëveshje më të qëndrueshme, do t’i japin fund luftës me regjimin iranian dhe Gardën Revolucionare që kontrollojnë fort vendin.
Përshtati: Gazeta “Si”
Copyright © Gazeta “Si”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Gazetës “Si”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj, pa autorizimin e Gazetës “Si”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016.
Lini një Përgjigje